Ποια είναι η βάση του επιστήμονα στη διαίρεση της λιθόσφαιρας;
1. Διαφορές σύνθεσης:
* κρούστα: Αυτό είναι το εξωτερικό στρώμα της γης και χωρίζεται σε δύο τύπους:
* Ωκεανική κρούστα: Είναι λεπτότερο, πυκνότερο και αποτελείται κυρίως από βασάλτη και Gabbro.
* Continental Crust: Είναι παχύτερο, λιγότερο πυκνό, και αποτελείται κυρίως από γρανίτη και άλλους φελητικούς βράχους.
* Άνω μανδύα: Αυτό το στρώμα βρίσκεται κάτω από το φλοιό και αποτελείται κυρίως από περιδότο, ένα σκούρο χρώμα, πλούσιο σε μαγνήσιο βράχο.
2. Μηχανικές ιδιότητες (δύναμη και ακαμψία):
* Λιθοσφαιρικές πλάκες: Αυτά είναι μεγάλα, άκαμπτα τμήματα του φλοιού της γης και του ανώτατου μανδύα που κινούνται ανεξάρτητα και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Χαρακτηρίζονται από τη δύναμή τους και την αντίσταση στην παραμόρφωση.
* Ασνενόσφαιρα: Πρόκειται για ένα μαλακό, μερικώς τετηγμένο στρώμα στο άνω μανδύα κάτω από τη λιθόσφαιρα. Συμπεριφέρεται σαν ένα ιξώδες υγρό σε μεγάλες περιόδους, επιτρέποντας την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών.
Συνοπτικά, η λιθόσφαιρα χωρίζεται με βάση τόσο τη χημική του σύνθεση όσο και τη μηχανική συμπεριφορά της. Αυτά τα τμήματα βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς η επιφάνεια της γης κινείται, αλληλεπιδρά και αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.
Εδώ είναι μια απλή αναλογία:Φανταστείτε ένα σκληρό, εύθραυστο κέλυφος (η λιθόσφαιρα) που στηρίζεται σε ένα στρώμα από παχύ, gooey μέλι (η ασθένεια). Το κέλυφος χωρίζεται σε ξεχωριστά κομμάτια (πλάκες) που μπορούν να κινηθούν και να αλληλεπιδρούν πάνω από το μέλι.