Τι βρήκε η NASA στο φεγγάρι;
1. Σεληνιακό έδαφος και βράχια: Η NASA συγκέντρωσε δείγματα σεληνιακού εδάφους και πετρωμάτων κατά τη διάρκεια των αποστολών του Απόλλωνα. Η ανάλυση αυτών των δειγμάτων παρείχε πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση και τη δομή της Σελήνης. Οι σεληνιακοί βράχοι περιελάμβαναν βασάλτες και ανοροσπαστικά, υποδηλώνοντας μια ηφαιστειακή προέλευση.
2. Νερό πάγος: Οι αποστολές δορυφορικών (LCROSS) της NASA και της παρατήρησης του δορυφόρου (LCROSS) της NASA παρείχαν ισχυρές ενδείξεις για την παρουσία πάγου νερού σε μόνιμα σκιασμένους κρατήρες στο φεγγάρι. Αυτό το εύρημα έχει σημαντικές επιπτώσεις στη μελλοντική εξερεύνηση και τη δυνατότητα διατήρησης της ανθρώπινης παρουσίας στο φεγγάρι.
3. Χαρακτηριστικά επιφάνειας του φεγγαριού: Οι αποστολές της NASA αποκάλυψαν τα λεπτομερή τοπογραφία και τα επιφανειακά χαρακτηριστικά του φεγγαριού, όπως η Μαρία (Dark Plains), τα υψίπεδα (φωτεινές περιοχές), οι κρατήρες, τα rilles και τα βουνά. Οι εικόνες υψηλής ανάλυσης και τα δεδομένα που συλλέχθηκαν βοήθησαν στη δημιουργία ολοκληρωμένων χαρτών και παρείχαν πληροφορίες για το γεωλογικό ιστορικό της Σελήνης.
4. Η λεπτή ατμόσφαιρα του φεγγαριού: Η NASA διαπίστωσε ότι το φεγγάρι έχει μια λεπτή ατμόσφαιρα, γνωστή ως σεληνιακή εξόσφαιρα. Αυτή η ατμόσφαιρα αποτελείται από μικρές ποσότητες αερίων, συμπεριλαμβανομένου του αργού, του νέον, του ήλιου και του οξυγόνου. Ωστόσο, η ατμοσφαιρική πίεση στο φεγγάρι είναι εξαιρετικά λεπτή σε σύγκριση με τη γη.
5. Μαγνητικά πεδία: Ο Lunar Prospector, ένα διαστημικό σκάφος που ξεκίνησε το 1998, χαρτογράφησε το μαγνητικό πεδίο του φεγγαριού και ανακάλυψε μαγνητικές ανωμαλίες σε ορισμένες περιοχές, γεγονός που υποδηλώνει την παρουσία αρχαίων μαγνητικών πεδίων. Αυτά τα ευρήματα έχουν επιπτώσεις στην κατανόηση της εσωτερικής δομής της Σελήνης και της προηγούμενης μαγνητικής του δραστηριότητας.
6. Lunar Farside: Οι αποστολές του Απόλλωνα περιστρέφονταν γύρω από το φεγγάρι και κατέλαβαν εικόνες του Farside, μια περιοχή που αντιμετωπίζει μακριά από τη Γη. Το Farside έχει διαφορετική τοπογραφία σε σύγκριση με το Nearside και περιλαμβάνει χαρακτηριστικά όπως η λεκάνη του South Pole-Aitken, η οποία είναι ένας από τους μεγαλύτερους κρατήρες επιπτώσεων στο ηλιακό σύστημα.
7. Σεληνιακή ηφαιστειακή δραστηριότητα: Μελέτες για σεληνιακά δείγματα και παρατηρήσεις από δορυφόρους παρείχαν στοιχεία για την προηγούμενη ηφαιστειακή δραστηριότητα στο φεγγάρι, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της πρώιμης ιστορίας της. Η παρουσία ηφαιστειακών χαρακτηριστικών και ροών λάβας βοήθησε στην κατανόηση της θερμικής εξέλιξης του φεγγαριού.
8. Δεν εντοπίστηκε ζωή: Παρά τις εκτεταμένες αναζητήσεις και τα πειράματα κατά τη διάρκεια των αποστολών του Απόλλωνα, η NASA δεν βρήκε καμία ένδειξη ζωής στο φεγγάρι. Οι επιφανειακές συνθήκες του φεγγαριού, συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης υγρού νερού και μιας ουσιαστικής ατμόσφαιρας, το καθιστούν πρόκληση για τη ζωή, όπως το γνωρίζουμε να υπάρχει εκεί.
Αυτά τα ευρήματα από τις αποστολές της NASA στο φεγγάρι έχουν επεκτείνει σημαντικά την κατανόησή μας για την προέλευση, τη σύνθεση, τα επιφανειακά χαρακτηριστικά και τις γεωλογικές διεργασίες της Σελήνης. Συνεχίζουν να ενημερώνουν τις μελλοντικές σεληνιακές αποστολές και να συμβάλλουν στη συνολική εξερεύνηση και κατανόηση του ηλιακού μας συστήματος.
