Τι εμποδίζει τους αστεροειδείς στη ζώνη να βυθιστούν προς τον ήλιο και να χτυπήσουν τους εσωτερικούς πλανήτες;
* ταχύτητα τροχιάς: Οι αστεροειδείς στη ζώνη κινούνται συνεχώς, περιστρέφοντας τον ήλιο σε υψηλές ταχύτητες. Αυτή η τροχιακή ταχύτητα δημιουργεί μια φυγοκεντρική δύναμη που εξουδετερώνει τη βαρυτική έλξη του ήλιου, εμποδίζοντας τους να πέσουν προς τα μέσα.
* Βαρβική ισορροπία: Η θέση του αστεροειδούς ανάμεσα στον Άρη και τον Δία είναι μια περιοχή σχετικής βαρυτικής σταθερότητας. Η συνδυασμένη βαρυτική επιρροή του Δία και ο ήλιος διατηρεί τους αστεροειδείς στις τροχιές τους, εμποδίζοντας τους να στρέφουν προς τα μέσα.
* συγκρούσεις: Αν και δεν είναι μηχανισμός πρόληψης, οι συγκρούσεις εντός του ιμάντα μπορούν στην πραγματικότητα να αυξήσουν Οι πιθανότητες ενός αστεροειδούς που εκτοξεύονται σε μια τροχιά που το φέρνει πιο κοντά στους εσωτερικούς πλανήτες. Αυτές οι συγκρούσεις μπορούν να μεταβάλουν την ταχύτητα και την τροχιά ενός αστεροειδούς, οδηγώντας ενδεχομένως σε ένα μονοπάτι που τέμνει με την τροχιά της Γης.
Εδώ είναι μια απλοποιημένη αναλογία:φανταστείτε ένα αντικείμενο που περιστρέφεται σε μια συμβολοσειρά. Η εξωτερική κίνηση του αντικειμένου (φυγοκεντρική δύναμη) εξουδετερώνει την εσωτερική έλξη της συμβολοσειράς (Centripetal Force). Αυτό είναι παρόμοιο με το πώς οι αστεροειδείς στη ζώνη παραμένουν στις τροχιές τους.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι ενώ η ζώνη αστεροειδών είναι μια σχετικά σταθερή περιοχή, περιστασιακές συγκρούσεις ή άλλες βαρυτικές διαταραχές μπορούν ακόμα να στέλνουν αστεροειδείς σε νέες τροχιές, ενδεχομένως απειλώντας τους εσωτερικούς πλανήτες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τα αντικείμενα κοντά στη γη (NEOS) και να αναπτύξουμε στρατηγικές για την πλανητική άμυνα.
