Ποια θεωρία περιγράφει το σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος;
Ακολουθεί μια απλοποιημένη εξήγηση:
1. γιγαντιαίο μοριακό σύννεφο: Το ηλιακό μας σύστημα ξεκίνησε ως ένα τεράστιο, κρύο και διάχυτο σύννεφο αερίου και σκόνης που ονομάζεται γιγαντιαίο μοριακό σύννεφο.
2. Βαρβική κατάρρευση: Κάτι, όπως μια κοντινή έκρηξη σουπερνόβα, πυροδότησε μια βαρυτική κατάρρευση μέσα σε αυτό το σύννεφο. Το σύννεφο άρχισε να περιστρέφεται γρηγορότερα και να ισοπεδώνει σε ένα δίσκο.
3. Το κεντρικό τμήμα του συμπυκνωμένου σύννεφου, όπου το μεγαλύτερο μέρος της μάζας συγκεντρώθηκε, σχημάτισε μια πυκνή, καυτή περιοχή που ονομάζεται Proto-Sun. Ο περιστρεφόμενος δίσκος που περιβάλλει τον πρωτο-ήλιο ήταν γεμάτο με σωματίδια φυσικού αερίου και σκόνης, γνωστό ως πρωτοεπιστημονικό δίσκο.
4. Σχηματισμός Planetesimal: Τα μικροσκοπικά σωματίδια σκόνης εντός του πρωτοτοπιστικού δίσκου άρχισαν να κολλάνε μαζί λόγω των ηλεκτροστατικών δυνάμεων. Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα σωματίδια αναπτύχθηκαν σε μεγαλύτερα σώματα που ονομάζονται πλανήτες.
5. Πλανητική προσαύξηση: Μέσα από συγκρούσεις και βαρυτική έλξη, οι Planetesimals συνέχισαν να αναπτύσσονται, τελικά σχηματίζοντας τους πλανήτες που γνωρίζουμε σήμερα. Οι εσωτερικοί βραχώδεις πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη, Άρη) σχηματίστηκαν πιο κοντά στον ήλιο όπου ήταν θερμότερα και τα ελαφρύτερα στοιχεία εξατμίστηκαν. Οι εξωτερικοί γίγαντες του αερίου (Δία, Κρόνος, Ουρανός, Ποσειδώνας) σχημάτισαν μακρύτερα όπου ήταν πιο δροσερά και βαρύτερα στοιχεία θα μπορούσαν να συμπυκνώσουν.
6. Εκκαθάριση του δίσκου: Καθώς η ενέργεια του ήλιου αυξήθηκε, έσπασε το υπόλοιπο αέριο και τη σκόνη από τον πρωτοεπιστημονικό δίσκο, αφήνοντας πίσω τους τους πλανήτες και άλλα μικρότερα σώματα στις τρέχουσες τροχιές τους.
Βασικά χαρακτηριστικά της θεωρίας του ηλιακού νεφελώματος:
* Βαρβική κατάρρευση: Η βαρύτητα διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην έναρξη του σχηματισμού του ηλιακού συστήματος.
* Protoplanetary Disk: Ο δίσκος παρείχε τις πρώτες ύλες και την περιστροφική κίνηση που απαιτείται για την πλανητική ανάπτυξη.
* Planetesimal Accretion: Οι συγκρούσεις και η βαρυτική έλξη ήταν βασικές διαδικασίες για τη διαμόρφωση πλανητών από μικρότερα σώματα.
* Πλανητική διαφοροποίηση: Διαφορετικές συνθέσεις των πλανητών προέκυψαν από τις ποικίλες θερμοκρασίες και τα υλικά σε διάφορα μέρη του πρωτοπλαϊκού δίσκου.
Η θεωρία των ηλιακών νεφελώνων υποστηρίζεται από στοιχεία από τους μετεωρίτες, τη σύνθεση των πλανητών, τις τροχιές των πλανητών και τις παρατηρήσεις άλλων συστημάτων αστέρων στο σχηματισμό.
