Πώς συμπεράνει το Galileo ότι το φεγγάρι έχει τα υψίπεδα;

Ο Γαλιλαίος συνήγαγε ότι το φεγγάρι έχει τα υψίπεδα μέσω των παρατηρήσεων του με το τηλεσκόπιο του. Δείτε πώς το έκανε:

1. Παρατήρηση του φωτός και της σκιάς: Ο Γαλιλαίος παρατήρησε ότι η επιφάνεια του φεγγαριού είχε περιοχές που ήταν φωτεινότερες και πιο σκούρες. Οι φωτεινές περιοχές φωτίζονταν από τον ήλιο, ενώ οι πιο σκοτεινές περιοχές ήταν σε σκιά.

2. Σχήμα της σκιάς: Οι σκιές που ρίχνονται από τις φωτεινές περιοχές δεν ήταν τέλεια στρογγυλά, αλλά μάλλον επιμήκεις και καμπύλες. Αυτή η καμπυλότητα πρότεινε ότι οι φωτεινές περιοχές δεν ήταν επίπεδες, αλλά μάλλον ανυψωμένες ή ορεινές.

3. Αλλαγή μοτίβων σκιών: Καθώς το φεγγάρι προχώρησε μέσα από τις φάσεις του, οι σκιές που ρίχνονται από αυτές τις αυξημένες περιοχές άλλαξαν σε μέγεθος και σχήμα. Αυτό υποστήριξε περαιτέρω την ιδέα ενός ορεινού σεληνιακού τοπίου.

4. Σύγκριση με τα χαρακτηριστικά της Γης: Το Galileo συνέκρινε τα σεληνιακά χαρακτηριστικά με τα βουνά και τις κοιλάδες στη γη, τα οποία ήταν εξοικειωμένος με. Αναγνώρισε ότι η επιφάνεια του φεγγαριού είχε παρόμοια χαρακτηριστικά, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Συνοπτικά, οι παρατηρήσεις του Γαλιλαίου σχετικά με τα μοτίβα φωτός και σκιάς του φεγγαριού, μαζί με την κατανόηση της τοπογραφίας της Γης, του επέτρεψαν να συμπεράνει την παρουσία των ορεινών περιοχών στο φεγγάρι. Οι παρατηρήσεις του ήταν πρωτοποριακές και αμφισβήτησαν την επικρατούσα γεωκεντρική άποψη του σύμπαντος.