Σύμφωνα με τον Kepler, πώς αποδεικνύονται οι θεωρίες είναι συνεπές με τη στάση ενός μεσαιωνικού επιστήμονα να εξηγήσει;
προσέγγιση του Kepler
* Εμπειρισμός: Ο Kepler υπογράμμισε την παρατήρηση και τη συλλογή δεδομένων. Αναλύει σχολαστικά τις τεράστιες και ακριβείς αστρονομικές παρατηρήσεις του Tycho Brahe για να διατυπώσει τους νόμους της πλανητικής κίνησης.
* Μαθηματική συλλογιστική: Ο Kepler χρησιμοποίησε τα μαθηματικά για να εκφράσει τις παρατηρήσεις του και να αντλήσει τους νόμους του. Πιστεύει ότι το σύμπαν διέπεται από μαθηματικές σχέσεις.
* επανάληψη και βελτίωση: Το έργο του Kepler δεν ήταν μια μοναδική ανακάλυψη. Επαναλαμβάνει επανειλημμένα τις θεωρίες του με βάση τις νέες παρατηρήσεις και τις μαθηματικές γνώσεις. Αυτή η επαναληπτική διαδικασία παρατήρησης, ανάλυσης και αναθεώρησης αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της σύγχρονης επιστημονικής μεθοδολογίας.
Μεσαιωνική επιστήμη
* Αριστοτελική φιλοσοφία: Η μεσαιωνική επιστήμη επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη, η οποία υπογράμμισε τη λογική και την έκπτωση.
* Έμφαση στην εξουσία: Τα έργα των αρχαίων αρχών όπως ο Αριστοτέλη και ο Πτολεμαίος θεωρήθηκαν οριστικά.
* Περιορισμένος πειραματισμός: Η άμεση παρατήρηση και ο πειραματισμός ήταν λιγότερο συνηθισμένοι στη μεσαιωνική επιστήμη.
ασυνέπειες με μεσαιωνική επιστήμη
* Προκλητική αρχή: Το έργο του Kepler αμφισβήτησε άμεσα το καθιερωμένο Πτολεμαϊκό μοντέλο του ηλιακού συστήματος, το οποίο βασίστηκε στην εξουσία των αρχαίων στοχαστών.
* Εστίαση στην παρατήρηση: Η εξάρτηση του Kepler από την παρατήρηση και τη συλλογή δεδομένων διέφερε σημαντικά από την πιο παραπλανητική προσέγγιση των μεσαιωνικών επιστημόνων.
* Μαθηματικοί νόμοι: Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης του Kepler εκφράστηκαν με μαθηματικούς όρους, μια μετατόπιση από τις ποιοτικές περιγραφές που ευνοούνται από τους μεσαιωνικούς φιλόσοφους.
Συμπερασματικά
Η προσέγγιση του Kepler για την απόδειξη των θεωριών του σηματοδότησε μια σημαντική μετατόπιση της επιστημονικής μεθοδολογίας. Αγκάλιασε τον εμπειρισμό, τη μαθηματική συλλογιστική και την επαναληπτική βελτίωση, η οποία άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη επιστημονική μέθοδο. Το έργο του αμφισβήτησε την εξουσία των αρχαίων στοχαστών και καθιέρωσε έναν νέο τρόπο κατανόησης του σύμπαντος με βάση την παρατήρηση και τους μαθηματικούς νόμους. Αυτό αντιπροσώπευε μια σημαντική απόκλιση από την προσέγγιση της μεσαιωνικής επιστήμης.
