Πώς εξηγούν οι επιστήμονες τη διάταξη των ηπείρων σήμερα;

Οι επιστήμονες εξηγούν την τρέχουσα διάταξη των ηπείρων μέσω της θεωρίας της τεκτονικής της πλάκας . Αυτή η θεωρία δηλώνει ότι το εξωτερικό στρώμα της Γης, γνωστή ως λιθόσφαιρα , χωρίζεται σε αρκετές μεγάλες και μικρές άκαμπτες πλάκες που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες . Αυτές οι πλάκες δεν είναι ακίνητες, αλλά κινούνται αργά πάνω από το μανδύα της γης, το στρώμα κάτω από τη λιθόσφαιρα.

Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο η τεκτονική του πιάτου εξηγεί τη διάταξη των ηπείρων:

* Continental Drift: Η θεωρία της Continental Drift, που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Alfred Wegener στις αρχές του 20ου αιώνα, ήταν ο πρόδρομος της τεκτονικής. Ο Wegener παρατήρησε ότι οι ηπείρους φαινόταν να ταιριάζουν μαζί σαν κομμάτια παζλ, ιδιαίτερα στη Νότια Αμερική και την Αφρική. Θεώρησε ότι αυτές οι εκτάσεις ήταν κάποτε συνδεδεμένες, αλλά παρασύρονται από εκατομμύρια χρόνια.

* Seafloor Spreading: Στη δεκαετία του 1960, η απόδειξη του Seafloor spreading ανακαλύφθηκε. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη δημιουργία νέων ωκεάνιων κρούστας στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Καθώς το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα, δροσίζει και στερεοποιείται, σχηματίζοντας νέα κρούστα που στη συνέχεια απομακρύνεται από την κορυφογραμμή, πιέζοντας τις ηπείρους μαζί με αυτό.

* όρια πλάκας: Η αλληλεπίδραση των τεκτονικών πλακών στα όριά τους είναι υπεύθυνη για πολλά γεωλογικά φαινόμενα, συμπεριλαμβανομένων των σεισμών, των ηφαιστείων και του σχηματισμού βουνών. Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι ορίων πλάκας:

* Διάφορα όρια: Οι πλάκες απομακρύνονται, δημιουργώντας νέα κρούστα.

* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται, οδηγώντας σε υποβάθμιση (μία πλάκα βυθίζεται κάτω από το άλλο) ή σχηματισμό βουνών.

* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες γλιστρούν ο ένας τον άλλον οριζόντια.

* Pangea: Η υπερκειμένου pangea υπήρχε περίπου 300 εκατομμύρια χρόνια πριν. Με την πάροδο του χρόνου, οι ηπείρους έσπασαν και έπεσαν στις τρέχουσες θέσεις τους λόγω τεκτονικών διεργασιών.

στοιχεία που υποστηρίζουν την τεκτονική πλάκας:

* απολιθωμένα στοιχεία: Τα πανομοιότυπα απολιθώματα έχουν βρεθεί σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς, υποστηρίζοντας την ιδέα μιας συνδεδεμένης γης.

* Γεωλογικά στοιχεία: Παρόμοιοι σχηματισμοί βράχου και οροσειρές σε διαφορετικές ηπείρους υποδεικνύουν την προηγούμενη σύνδεσή τους.

* Μαγνητικά στοιχεία: Το μαγνητικό πεδίο της Γης έχει αντιστραφεί με την πάροδο του χρόνου. Αυτό το μοτίβο καταγράφεται σε βράχους, παρέχοντας στοιχεία για την ηπειρωτική κίνηση και την εξάπλωση του θαλασσινού νερού.

* Άμεση παρατήρηση: Η σύγχρονη τεχνολογία επιτρέπει στους επιστήμονες να παρατηρούν άμεσα την κίνηση των τεκτονικών πλακών χρησιμοποιώντας GPS και άλλες τεχνικές.

Συνοπτικά, η διάταξη των ηπείρων σήμερα είναι αποτέλεσμα της αργής αλλά συνεχούς κίνησης των τεκτονικών πλακών για εκατομμύρια χρόνια. Αυτή η κίνηση οδηγείται από τη θερμότητα από το εσωτερικό της Γης, οδηγώντας στο σχηματισμό νέας κρούστας, στη διάλυση των ηπείρων και στη σύγκρουση των εκτάσεων.