Πού λειτουργούν τα περισσότερα τηλεσκόπια ακτίνων Χ και UV;
* Η ατμόσφαιρα της Γης μπλοκάρει τις ακτίνες Χ και το υπεριώδες φως: Η ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα το στρώμα του όζοντος, απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ακτίνων Χ και της υπεριώδους ακτινοβολίας από το διάστημα. Αυτό σημαίνει ότι τα τηλεσκόπια που βασίζονται στο έδαφος δεν μπορούν να δουν αποτελεσματικά αυτά τα μήκη κύματος.
* Ο χώρος παρέχει μια σαφή προβολή: Τα τηλεσκόπια στο διάστημα έχουν μια σαφή εικόνα του σύμπαντος, ανεμπόδιστη από την ατμοσφαιρική παρεμβολή. Αυτό τους επιτρέπει να ανιχνεύσουν ελαφρές πηγές ακτίνων Χ και UV και να μελετούν λεπτομερώς τα ουράνια αντικείμενα.
πού στο διάστημα;
* χαμηλή τροχιά γης (Leo): Πολλά τηλεσκόπια ακτίνων Χ και UV λειτουργούν στο Λέοντα, συνήθως σε υψόμετρα 160 έως 2.000 χιλιομέτρων (100 έως 1.240 μίλια). Αυτός είναι ένας καλός συμβιβασμός μεταξύ της προσβασιμότητας και της ύπαρξης πάνω από το μεγαλύτερο μέρος της ατμόσφαιρας. Παραδείγματα περιλαμβάνουν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble (UV και ορατό) και το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra.
* Υψηλότερες τροχιές: Ορισμένα τηλεσκόπια, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, ξεκινούν ακόμη υψηλότερες τροχιές, όπως τα σημεία Lagrange (L2), για να πάρουν ακόμη πιο μακριά από την ατμοσφαιρική παρεμβολή της Γης.
Συνοπτικά: Τα τηλεσκόπια ακτίνων Χ και UV πρέπει να τοποθετηθούν στο διάστημα για να αποφευχθεί η απορρόφηση αυτών των μηκών κύματος από την ατμόσφαιρα της Γης.
