Γιατί οι εσωτερικοί πλανήτες έχουν λιγότερα φεγγάρια;
* Κάτω βαρυτική έλξη: Οι εσωτερικοί πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη και Άρης) είναι σημαντικά μικρότεροι από τους εξωτερικούς πλανήτες (Δία, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας). Η χαμηλότερη μάζα τους έχει ως αποτέλεσμα ασθενέστερα βαρυτικά πεδία.
* Δυσκολία καταγραφής φεγγαριών: Η ασθενέστερη βαρύτητα καθιστά πιο δύσκολο για τους εσωτερικούς πλανήτες να συλλάβουν τα περασμένα ουράνια σώματα όπως οι αστεροειδείς ή οι κομήτες, τα οποία θα μπορούσαν ενδεχομένως να γίνουν φεγγάρια. Η βαρυτική έλξη των εξωτερικών πλανητών είναι πολύ ισχυρότερη, επιτρέποντάς τους να συλλάβουν περισσότερα αντικείμενα.
* Δυναμική του πρώιμου ηλιακού συστήματος: Κατά τη διάρκεια του πρώιμου ηλιακού συστήματος, οι εσωτερικοί πλανήτες υποβλήθηκαν σε έντονη ηλιακή ακτινοβολία και βαρυτικές δυνάμεις από τον Δία. Αυτό πιθανόν να διαταράξει κάθε πιθανό σχηματισμό ή σύλληψη φεγγαριού, καθώς η εσωτερική περιοχή ήταν ένα λιγότερο σταθερό περιβάλλον.
* Πλανητικός σχηματισμός: Οι εσωτερικοί πλανήτες σχηματίζονται από βραχώδη υλικό, ενώ οι εξωτερικοί πλανήτες αποτελούνται κυρίως από αέριο και πάγο. Αυτή η διαφορά στη σύνθεση θα μπορούσε να έχει επηρεάσει τον αριθμό των φεγγίων που κάθε πλανήτης θα μπορούσε να σχηματίσει ή να συλλάβει.
Ενώ οι εσωτερικοί πλανήτες έχουν λιγότερα φεγγάρια, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Η Γη έχει ένα μεγάλο φεγγάρι: Ενώ μικρότερα από τα φεγγάρια των εξωτερικών πλανητών, το φεγγάρι μας είναι μοναδικό στο μέγεθος και η επιρροή του στο περιβάλλον της Γης.
* Ο Άρης έχει δύο μικρά φεγγάρια: Οι Phobos και Deimos πιθανότατα καταγράφονται αστεροειδείς.
Έτσι, ενώ οι εσωτερικοί πλανήτες μπορεί να έχουν λιγότερα φεγγάρια λόγω του μεγέθους και της θέσης τους στο ηλιακό σύστημα, εξακολουθούν να έχουν μερικούς ενδιαφέροντες δορυφόρους.
