Ποιος ανακάλυψε το ατομικό τροχιακό;

Η έννοια των ατομικών τροχιακών αναπτύχθηκε σταδιακά και είναι δύσκολο να επιταχυνθεί ένα μόνο "Discoverer". Ωστόσο, τα βασικά στοιχεία στην ανάπτυξη της θεωρίας των ατομικών τροχιακών περιλαμβάνουν:

* Niels Bohr (1913): Πρότεινε το μοντέλο BOHR του ατόμου, το οποίο εισήγαγε την έννοια των κβαντισμένων επιπέδων ενέργειας και των τροχιών ηλεκτρονίων. Αυτό ήταν ένα βήμα για την πιο εξελιγμένη θεωρία της ατομικής τροχιακής.

* Erwin Schrödinger (1926): Ανέπτυξε την εξίσωση Schrödinger, μια θεμελιώδη εξίσωση στην κβαντική μηχανική που περιγράφει τη συμπεριφορά των ηλεκτρονίων στα άτομα. Αυτή η εξίσωση παρέχει το μαθηματικό θεμέλιο για ατομικά τροχιακά.

* Werner Heisenberg (1927): Διατύπωσε την αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg, η οποία δηλώνει ότι είναι αδύνατο να γνωρίζουμε τόσο τη θέση όσο και την ορμή ενός ηλεκτρονίου με απόλυτη βεβαιότητα. Αυτή η αρχή συνέβαλε επίσης στην κατανόηση των ατομικών τροχιακών.

* Max Born (1927): Πρότεινε ότι η λειτουργία κύματος (που λαμβάνεται από την επίλυση της εξίσωσης Schrödinger) αντιπροσωπεύει την πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου σε ένα δεδομένο σημείο του χώρου. Αυτή η ερμηνεία οδήγησε στην έννοια των σύννεφων ηλεκτρονίων και στην απεικόνιση των ατομικών τροχιακών ως περιοχών πιθανότητας.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ανάπτυξη της θεωρίας της ατομικής τροχιακής ήταν μια συνεργατική προσπάθεια που αφορούσε πολλούς επιστήμονες που εργάζονται για αρκετές δεκαετίες.