Πώς ο διαστημικός ανιχνευτής Galileo έλαβε την επικολλημένη ζώνη των αστεροειδών;

Το διαστημικό σκάφος του Galileo δεν πήρε "επικολλημένο" πέρα ​​από τη ζώνη των αστεροειδών. πλοηγία μέσα από αυτό. Δείτε πώς συνέβη:

* Σχεδιασμός τροχιάς: Η διαδρομή πτήσης του Galileo σχεδιάστηκε σχολαστικά για να αποφευχθεί οποιαδήποτε σημαντική συγκρούσεις αστεροειδών. Οι μηχανικοί χρησιμοποίησαν ακριβείς υπολογισμούς και εξελιγμένη μοντελοποίηση υπολογιστών για να καθορίσουν μια ασφαλή διαδρομή.

* Βοηθήστε η βαρύτητα: Ο Γαλιλαίος χρησιμοποίησε τη βαρύτητα της Αφροδίτης και της Γης για να σφάλει τον εαυτό του προς τον Δία. Αυτοί οι ελιγμοί, γνωστοί ως βαρύτητας βοηθούν, αύξησαν την ταχύτητά του και άλλαξαν την τροχιά του.

* Παρατηρήσεις αστεροειδών: Κατά τη διάρκεια της ζώνης των αστεροειδών, το Galileo εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να παρατηρήσει και να μελετήσει αρκετούς αστεροειδείς, συμπεριλαμβανομένων των Gaspra και Ida.

* Χρονισμός και απόσταση: Ο ιμάντας αστεροειδών δεν είναι πυκνά συσκευασμένος. Οι αστεροειδείς διαδίδονται με τεράστιες αποστάσεις μεταξύ τους. Η τροχιά του Galileo χρονομετρήθηκε για να ελαχιστοποιηθεί οι πιθανότητες αντιμετώπισης οποιωνδήποτε μεγάλων αντικειμένων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ζώνη αστεροειδών, ενώ είναι τεράστιος, είναι ως επί το πλείστον κενός χώρος. Οι περισσότεροι αστεροειδείς είναι μικροί και οι πιθανότητες σύγκρουσης με έναν ανιχνευτή είναι αρκετά χαμηλές.

Έτσι, αντί να "επικολληθεί", το Galileo περιηγείται προσεκτικά μέσω της ζώνης των αστεροειδών, χρησιμοποιώντας την τροχιά του, η βαρύτητα βοηθά και το χρονοδιάγραμμα για να εξασφαλίσει ένα ασφαλές ταξίδι στον Δία.