Πώς υποστηρίζει η βιογεωγραφία τη θεωρία της εξέλιξης;
1. Μοτίβα διανομής:
* Ενδημικά είδη: Η παρουσία μοναδικών ειδών που βρέθηκαν μόνο σε συγκεκριμένες γεωγραφικές τοποθεσίες (ενδημισμός) υποδηλώνει ότι αυτά τα είδη εξελίχθηκαν μεμονωμένα. Για παράδειγμα, η μοναδική χλωρίδα και πανίδα των Νήσων Γκαλαπάγκος, που παρατηρείται από τον Δαρβίνο, είναι σε μεγάλο βαθμό ενδημικά και προσαρμοσμένα στο συγκεκριμένο περιβάλλον τους.
* Continental Drift και BioGeographic Relions: Η κατανομή των ειδών μεταξύ των ηπείρων ευθυγραμμίζεται με το γεωλογικό ιστορικό της Continental Drift. Αυτό καταδεικνύει ότι οι οργανισμοί εξελίχθηκαν σε διαφορετικές εκτάσεις που διαχωρίστηκαν αργότερα. Για παράδειγμα, η παρόμοια μαρούρυνα πανίδα της Αυστραλίας και της Νότιας Αμερικής, παρά το γεγονός ότι διαχωρίζεται από τεράστιους ωκεανούς, υποδηλώνει έναν κοινό πρόγονο που υπήρχε πριν από τις ηπείρους να απομακρυνθούν.
* Βιογεωγραφία του νησιού: Ο αριθμός και οι τύποι ειδών που βρίσκονται στα νησιά συχνά συσχετίζονται με το μέγεθος, την απομόνωση και την απόσταση από την ηπειρωτική χώρα. Αυτό το πρότυπο υποδηλώνει ότι τα νησιά αποικώνονται από είδη από την ηπειρωτική χώρα και η επακόλουθη εξέλιξη οδηγεί σε μοναδικές προσαρμογές στο νησιωτικό περιβάλλον.
2. Εξελικτικές σχέσεις:
* Convergent Evolution: Τα είδη που κατοικούν παρόμοια περιβάλλοντα, αλλά γεωγραφικά απομονωμένα, μπορούν να εξελίξουν παρόμοια χαρακτηριστικά λόγω της συγκλίνουσας εξέλιξης. Αυτό υποδηλώνει ότι η φυσική επιλογή οδηγεί την εξέλιξη παρόμοιων προσαρμογών σε απάντηση σε παρόμοιες περιβαλλοντικές πιέσεις. Για παράδειγμα, τα εξορθολογισμένα σώματα των καρχαριών και των δελφινιών, παρά το γεγονός ότι είναι πολύ διαφορετικά είδη, αντικατοπτρίζουν την προσαρμογή τους στην υδρόβια ζωή.
* Προσαρμοστική ακτινοβολία: Όταν ένα είδος φτάνει σε ένα νέο περιβάλλον με διαφορετικές θέσεις, μπορεί να διαφοροποιηθεί γρήγορα σε διάφορες εξειδικευμένες μορφές. Αυτό είναι γνωστό ως προσαρμοστική ακτινοβολία. Το εικονικό παράδειγμα των φινιρίσματος του Δαρβίνου στα νησιά του Γκαλαπάγκος παρουσιάζει πώς ένα μόνο πρόγραμμα προγονίας διαφοροποιείται σε πολλά είδη με μοναδικά σχήματα ράμφων προσαρμοσμένα σε διαφορετικές πηγές τροφίμων.
3. Βιογεωγραφικά εμπόδια:
* βουνά, ωκεανούς και ερήμους: Αυτά τα γεωγραφικά εμπόδια περιορίζουν την κίνηση των ειδών, δημιουργώντας ξεχωριστές βιογεωγραφικές περιοχές με μοναδική χλωρίδα και πανίδα. Η παρουσία τέτοιων φραγμών συμβάλλει στη διαφοροποίηση των ειδών με την πάροδο του χρόνου.
Συνοπτικά, η βιογεωγραφία αποκαλύπτει τα ιστορικά και γεωγραφικά πρότυπα κατανομής των ειδών που είναι σύμφωνες με τη θεωρία της εξέλιξης. Η παρουσία ενδημικών ειδών, η συσχέτιση μεταξύ κατανομής των ειδών και ηπειρωτικής μετατόπισης, οι αρχές της βιογεωγραφίας των νησιών και τα πρότυπα συγκλίνουσας εξέλιξης και η προσαρμοστική ακτινοβολία υποστηρίζουν έντονα την ιδέα ότι τα είδη έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου και σε απάντηση στο περιβάλλον τους.
