Ποιοι βιολόγοι θεωρούν ότι είναι οι πιο σημαντικοί κατά την ταξινόμηση των οργανισμών;
1. Εξελικτικές σχέσεις (Φυλογενετικές σχέσεις): Αυτός είναι αναμφισβήτητα ο σημαντικότερος παράγοντας στη σύγχρονη βιολογική ταξινόμηση. Οι βιολόγοι προσπαθούν να ομαδοποιήσουν οργανισμούς με βάση την κοινή τους εξελικτική ιστορία. Αυτό σημαίνει εξετάζοντας:
* Κοινή καταγωγή: Οι οργανισμοί ομαδοποιούνται αν μοιράζονται έναν κοινό πρόγονο που δεν μοιράζεται με οποιαδήποτε άλλη ομάδα.
* κοινόχρηστα χαρακτηριστικά που προέρχονται: Αυτά είναι χαρακτηριστικά που εξελίχθηκαν σε έναν κοινό πρόγονο και μεταφέρονται στους απογόνους του.
* Μοριακά στοιχεία: Η σύγκριση των αλληλουχιών ϋΝΑ, των πρωτεϊνικών δομών και άλλων μοριακών δεδομένων παρέχει ισχυρές ενδείξεις για τις εξελικτικές σχέσεις.
2. Κοινόχρηστα φυσικά χαρακτηριστικά: Ενώ οι εξελικτικές σχέσεις είναι βασικές, οι βιολόγοι θεωρούν επίσης κοινά φυσικά χαρακτηριστικά, γνωστά ως μορφολογικά χαρακτηριστικά . Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν:
* Ανατομικά χαρακτηριστικά: Η δομή των οργάνων, των οστών και άλλων τμημάτων του σώματος.
* Φυσιολογικά χαρακτηριστικά: Πώς λειτουργεί ο οργανισμός, όπως ο μεταβολισμός, η αναπαραγωγή ή τα αισθητήρια συστήματα του.
* Αναπτυξιακά χαρακτηριστικά: Πώς αναπτύσσεται ο οργανισμός από ένα γονιμοποιημένο αυγό στην ενήλικη μορφή του.
3. Οικολογικοί παράγοντες: Ενώ είναι λιγότερο κεντρική στην ταξινόμηση από την εξέλιξη ή τα φυσικά χαρακτηριστικά, οι οικολογικοί παράγοντες μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο, ιδιαίτερα σε χαμηλότερα ταξινομικά επίπεδα. Αυτό περιλαμβάνει:
* Habitat: Όπου ζει ο οργανισμός.
* Διατροφή: Τι τρώει ο οργανισμός.
* αλληλεπιδράσεις με άλλα είδη: Σχέσεις Predator-Prey, ανταγωνισμός κ.λπ.
4. Γενετικά δεδομένα: Η έλευση των μοριακών τεχνικών έχει φέρει επανάσταση στην ταξινόμηση. Η σύγκριση των αλληλουχιών DNA επιτρέπει στους βιολόγους να:
* Επιλύστε τις εξελικτικές σχέσεις: Ιδιαίτερα χρήσιμη για ομάδες με λίγες φυσικές διαφορές.
* Προσδιορίστε κρυπτικά είδη: Τα είδη που μοιάζουν αλλά είναι γενετικά διακριτά.
* Κατανοήστε την εξάπλωση των γονιδίων: Εντοπίζοντας την προέλευση και την κίνηση των πληθυσμών.
Συνοπτικά, δεν υπάρχει κανένας «πιο σημαντικός» παράγοντας. Η ιεραρχία της ταξινόμησης βασίζεται στην αλληλεπίδραση αυτών των παραγόντων, με τις εξελικτικές σχέσεις να έχουν προτεραιότητα, ακολουθούμενη από κοινά φυσικά χαρακτηριστικά και στη συνέχεια οικολογικά και γενετικά δεδομένα.