Τι συμβαίνει με τα γονίδια κατά τη διάρκεια της μίτωσης;
1. Αντιγραφή: Πριν αρχίσει η μίτωση, το DNA σε κάθε χρωμόσωμα αναπαράγεται, δημιουργώντας δύο πανομοιότυπα αντίγραφα κάθε χρωμοσώματος. Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πλήρες σύνολο γονιδίων.
2. Συμπύκνωση: Τα αναπαραγόμενα χρωμοσώματα συμπυκνώνονται σε συμπαγείς δομές, που γίνονται ορατές κάτω από μικροσκόπιο. Αυτή η συμπύκνωση βοηθά στην πρόληψη της μπερδείας και διασφαλίζει ότι τα χρωμοσώματα κατανέμονται ομοιόμορφα στα θυγατρικά κύτταρα.
3. Ευθυγράμμιση: Τα συμπυκνωμένα χρωμοσώματα ευθυγραμμίζονται στο κέντρο του κυττάρου, σχηματίζοντας την πλάκα μετάφας. Αυτή η ευθυγράμμιση εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα αντίγραφο κάθε χρωμοσώματος.
4. Διαχωρισμός: Τα αναπαραγόμενα χρωμοσώματα χωρίζονται, με ένα αντίγραφο να μετακινείται σε κάθε πόλο του κυττάρου. Αυτός ο διαχωρισμός οδηγείται από ίνες ατράκτου, οι οποίες συνδέονται με τα κεντρομερή των χρωμοσωμάτων.
5. Διευθυντής: Αφού τα χρωμοσώματα έχουν διαχωριστεί, εκτοξεύονται, επιστρέφοντας στην λιγότερο συμπαγή κατάσταση τους. Αυτό επιτρέπει τη σωστή λειτουργία των γονιδίων στα θυγατρικά κύτταρα.
6. Σχηματισμός πυρηνικού φακέλου: Τέλος, ένας πυρηνικός φάκελος σχηματίζεται γύρω από κάθε σύνολο χρωμοσωμάτων, δημιουργώντας δύο ξεχωριστούς πυρήνες στα θυγατρικά κύτταρα.
Συνοπτικά:
* Η μίτωση εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο λαμβάνει ένα πανομοιότυπο αντίγραφο των γονιδίων του γονέα.
* Τα γονίδια αναπαράγονται, συμπυκνωμένα, ευθυγραμμισμένα, χωρισμένα και στη συνέχεια αποσυντίθενται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
* Αυτό εξασφαλίζει ότι κάθε θυγατρικό κύτταρο έχει ένα πλήρες σύνολο γονιδίων, επιτρέποντας την κατάλληλη κυτταρική λειτουργία και ανάπτυξη.
