Ποιες τοποθεσίες χωρίζονται και αναπαράγονται στο DNA;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Διαχωρισμός: Κατά τη διάρκεια της αντιγραφής του DNA, οι δύο κλώνοι της διπλής έλικας DNA πρέπει να διαχωριστούν. Αυτό επιτυγχάνεται με ένζυμα όπως η ελικόση που σπάει τους δεσμούς υδρογόνου που συγκρατούν τα σκέλη μαζί.
* Αντιγραφή: Μόλις διαχωριστούν τα σκέλη, κάθε σκέλος χρησιμεύει ως πρότυπο για τη σύνθεση ενός νέου συμπληρωματικού κλώνου. Αυτό γίνεται με ένζυμα πολυμεράσης DNA, τα οποία προσθέτουν νουκλεοτίδια στο νέο κλώνο ακολουθώντας τους κανόνες ζεύγους βάσης (Α με Τ, G με C).
* Προέλευση της αναπαραγωγής: Το ORIS είναι ειδικές αλληλουχίες νουκλεοτιδίων στο μόριο DNA όπου αρχίζει η αντιγραφή. Αυτές οι αλληλουχίες αναγνωρίζονται από πρωτεΐνες που ξεκινούν τη διαδικασία αναπαραγωγής.
Βασικά χαρακτηριστικά του Oris:
* πλούσια σε ζεύγη βάσης A-T: Τα ζεύγη βάσης A-T έχουν δύο δεσμούς υδρογόνου, ενώ τα ζεύγη βάσης G-C έχουν τρία. Αυτό καθιστά ευκολότερη τη διαχωρισμό των περιοχών Α-Τ, πράγμα που είναι απαραίτητο για την έναρξη της αναπαραγωγής.
* Ειδικές ακολουθίες: Αυτές οι αλληλουχίες αναγνωρίζονται από συγκεκριμένες πρωτεΐνες που ξεκινούν τη διαδικασία αναπαραγωγής.
* Πολλαπλές oris: Σε ευκαρυώτες, το DNA είναι πολύ μεγαλύτερο και πολύπλοκο από ό, τι σε προκαρυωτικά. Έχουν πολλαπλές oris σε κάθε χρωμόσωμα για να επιταχύνουν τη διαδικασία αναπαραγωγής.
Συνοπτικά:
Η προέλευση της αναπαραγωγής είναι ζωτικής σημασίας για την αναπαραγωγή του DNA. Είναι οι συγκεκριμένες αλληλουχίες όπου διαχωρίζεται η διπλή έλικα και συντίθενται νέα κλώνοι DNA. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά τους εξασφαλίζουν αποτελεσματική και ακριβή επικάλυψη του γενετικού υλικού.
