Τι χρησιμοποιούν τα βακτήρια για να προσκολληθούν στον οικοδεσπότη;
προσκολλημένες: Αυτές είναι εξειδικευμένες πρωτεΐνες ή γλυκοπρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια των βακτηρίων που συνδέονται με συγκεκριμένους υποδοχείς στο κύτταρο ξενιστή. Τα κοινά παραδείγματα περιλαμβάνουν:
* fimbriae και pili: Τα μαλλιά που μοιάζουν με τα μαλλιά που εκτείνονται από την βακτηριακή επιφάνεια και δεσμεύονται με υποδοχείς κυττάρων ξενιστή.
* καψιδικοί πολυσακχαρίτες: Τα ζαχαρούχα παλτά που περιβάλλουν τα βακτήρια που μπορούν να μεσολαβούν στην προσκόλληση μέσω αλληλεπιδράσεων με μόρια κυτταρικής επιφάνειας του ξενιστή.
* πρωτεΐνες επιφάνειας: Οι πρωτεΐνες ενσωματωμένες στο βακτηριακό κυτταρικό τοίχωμα που μπορούν να συνδεθούν άμεσα με τους υποδοχείς κυττάρων ξενιστή.
Άλλοι μηχανισμοί:
* υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις: Η βακτηριακή επιφάνεια μπορεί να είναι υδρόφοβη, επιτρέποντάς του να δεσμεύεται στις υδρόφοβες περιοχές της κυτταρικής μεμβράνης του ξενιστή.
* Σχηματισμός βιοφίλμ: Τα βακτηρίδια μπορούν να σχηματίσουν βιοφίλμ, τα οποία είναι πολύπλοκες κοινότητες βακτηρίων που εγκλωβίζονται σε μια γλοιώδη μήτρα εξωκυτταρικών ουσιών. Αυτά τα βιοφίλμ μπορούν να τηρήσουν τα κύτταρα και τις επιφάνειες του ξενιστή.
* Εξωκυτταρικά συστατικά μήτρας: Ορισμένα βακτηρίδια παράγουν ένζυμα που υποβαθμίζουν τα συστατικά της κυτταρικής μήτρας του ξενιστή, επιτρέποντάς τους να εισβάλλουν στους ιστούς και να προσκολληθούν αποτελεσματικότερα.
Ειδικότητα της προσκόλλησης:
Η διαδικασία προσκόλλησης είναι συχνά ιδιαίτερα συγκεκριμένη, με διαφορετικά βακτήρια να στοχεύουν συγκεκριμένα κύτταρα ξενιστή και ιστούς. Αυτή η εξειδίκευση καθορίζεται από τους τύπους προσκολλών και υποδοχέων που εμπλέκονται.
Συνέπειες της προσκόλλησης:
Η προσκόλληση είναι ένα κρίσιμο βήμα στην παθογένεση πολλών βακτηριακών λοιμώξεων. Συνδέοντας τα κύτταρα του ξενιστή, τα βακτήρια μπορούν:
* Αποικίστε τον οικοδεσπότη και δημιουργήστε λοίμωξη.
* Αποφύγετε να σαρώσετε από σωματικά υγρά.
* Αποκτήστε πρόσβαση σε θρεπτικά συστατικά κυττάρων ξενιστή.
* Παραδώστε τοξίνες και άλλους παράγοντες μολυσματικότητας στον οικοδεσπότη.
Παραδείγματα:
* e. Coli: Χρησιμοποιεί fimbriae για να επισυνάψει την επένδυση των εντέρων.
* Streptococcus pneumoniae: Χρησιμοποιεί μια κάψουλα για να επισυνάψει το αναπνευστικό επιθήλιο.
* Staphylococcus aureus: Χρησιμοποιεί πρωτεΐνη Α για δέσμευση σε αντισώματα στην επιφάνεια κυττάρων του ξενιστή.
Η κατανόηση των μηχανισμών της βακτηριακής προσκόλλησης είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών και στρατηγικών πρόληψης για βακτηριακές λοιμώξεις.
