Πού εμφανίζεται η πέψη του μακρομόρου;
1. Υδατάνθρακες:
* στόμα: Η αμυλάση στο σάλιο αρχίζει να διασπά το άμυλο σε απλούστερα σάκχαρα.
* μικρό έντερο: Η παγκρεατική αμυλάση συνεχίζει να διασπά το άμυλο. Τα ένζυμα από το λεπτό έντερο (λακτάση, σακκλάση, μαλτίση) διασπούν περαιτέρω δισακχαρίτες σε μονοσακχαρίτες.
2. Πρωτεΐνες:
* στομάχι: Η πεψίνη, ενεργοποιημένη από το οξύ του στομάχου, αρχίζει να διασπά τις πρωτεΐνες σε μικρότερα πολυπεπτίδια.
* μικρό έντερο: Οι παγκρεατικές πρωτεάσες (θρυψίνη, χυμοτρυψίνη, καρβοξυπεπτιδάση) διασπούν περαιτέρω πολυπεπτίδια σε μικρότερα πεπτίδια. Τα ένζυμα από το λεπτό έντερο (πεπτιδάσες) ολοκληρώνουν την καταστροφή σε μεμονωμένα αμινοξέα.
3. Λιπίδια (λίπη):
* μικρό έντερο: Η χολή, που παράγεται από το ήπαρ και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη, γαλακτωματοποιεί τα λίπη (τα σπάει σε μικρότερα σταγονίδια). Η παγκρεατική λιπάση διασπά τα τριγλυκερίδια σε λιπαρά οξέα και γλυκερόλη.
4. Νουκλεϊνικά οξέα (DNA και RNA):
* μικρό έντερο: Οι παγκρεατικές νουκλεάσες διασπούν τα νουκλεϊνικά οξέα σε νουκλεοτίδια. Τα εντερικά ένζυμα διασπούν περαιτέρω τα νουκλεοτίδια σε νουκλεοβάσεις, σάκχαρα και φωσφορικές ομάδες.
Συνοπτικά, ενώ η διαδικασία ξεκινά στο στόμα για υδατάνθρακες, η πλειοψηφία της πέψης μακρομόριας λαμβάνει χώρα στο λεπτό έντερο. Η μακρά επιφάνεια του μικρού εντέρου και η παρουσία πολυάριθμων πεπτικών ενζύμων και της χολής το καθιστούν ιδανικό για την αποτελεσματική διάσπαση των σύνθετων μορίων στα μικρότερα, απορροφήσιμα συστατικά τους.
