Πώς η γενετική διακύμανση εμποδίζει την εξαφάνιση ενός είδους;
1. Προσαρμογή στα μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα:
* Διάφορα χαρακτηριστικά: Η γενετική παραλλαγή παρέχει μια ομάδα διαφορετικών χαρακτηριστικών μέσα σε έναν πληθυσμό. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα άτομα θα έχουν χαρακτηριστικά που είναι καλύτερα κατάλληλα για να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν στις μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως οι κλιματικές μετατοπίσεις, οι νέες πηγές τροφίμων ή η εμφάνιση ασθενειών.
* Φυσική επιλογή: Η φυσική επιλογή ευνοεί τα άτομα με χαρακτηριστικά που είναι πιο ευεργετικά σε ένα δεδομένο περιβάλλον. Με την πάροδο του χρόνου, αυτά τα ευεργετικά χαρακτηριστικά γίνονται πιο συνηθισμένα στον πληθυσμό, οδηγώντας σε προσαρμογή.
2. Αντιμετωπίστε τις ασθένειες και τα παθογόνα:
* Διαφορετικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος: Η γενετική ποικιλία συμβάλλει στην ποικιλομορφία του ανοσοποιητικού συστήματος εντός ενός πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα άτομα θα έχουν ισχυρότερες ανοσοαποκρίσεις σε συγκεκριμένες ασθένειες, ενώ άλλα μπορεί να είναι πιο ευαίσθητα.
* Μειωμένη ευπάθεια: Ένας διαφορετικός πληθυσμός με ποικίλες ανοσοαποκρίσεις καθιστά λιγότερο πιθανό ότι μια ενιαία ασθένεια θα εξαλείψει ολόκληρο τον πληθυσμό.
3. Αντιμετωπίστε το περιβαλλοντικό άγχος:
* Ανθεκτικότητα: Η γενετική ποικιλομορφία μπορεί να βοηθήσει ένα είδος να αντιμετωπίσει το περιβαλλοντικό άγχος, όπως τα ακραία καιρικά φαινόμενα ή η ρύπανση. Τα άτομα με ορισμένες γενετικές παραλλαγές μπορεί να είναι καλύτερα σε θέση να ανεχθούν αυτές τις πιέσεις.
* επιβίωση και αναπαραγωγή: Εάν ορισμένα άτομα μπορούν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν υπό αγχωτικές συνθήκες, τα είδη μπορούν να παραμείνουν.
4. Διατηρήστε τη γενετική ποικιλομορφία:
* Αποφύγετε την κατάθλιψη της εμπλοκής: Η εμπλοκή, η οποία είναι το ζευγάρωμα των στενά συνδεδεμένων ατόμων, μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της γενετικής ποικιλομορφίας και στη συσσώρευση επιβλαβών υπολειπόμενων γονιδίων. Αυτό μπορεί να αποδυναμώσει έναν πληθυσμό και να το καταστήσει πιο ευάλωτο στην εξαφάνιση.
* μελλοντική προσαρμογή: Η διατήρηση της γενετικής ποικιλομορφίας επιτρέπει σε ένα είδος να διατηρεί τη δυνατότητα προσαρμογής στις μελλοντικές περιβαλλοντικές αλλαγές που μπορεί να προκύψουν.
Συνοπτικά: Η γενετική παραλλαγή δρα σαν ένα buffer ενάντια στην εξαφάνιση, επιτρέποντας στους πληθυσμούς να προσαρμοστούν στις αλλαγές, να αντισταθούν στις ασθένειες, να αντιμετωπίσουν το στρες και να αποφύγουν τις επιβλαβείς επιδράσεις της αναπαραγωγής. Όσο πιο γενετικά είναι ένα είδος, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες επιβίωσης.
