Τι χρησιμοποιούν τα κύτταρα για την ενέργεια όταν δεν υπάρχουν κύτταρα οξυγόνου;

Όταν τα κύτταρα δεν έχουν πρόσβαση σε οξυγόνο, χρησιμοποιούν μια διαδικασία που ονομάζεται αναερόβια αναπνοή για την παραγωγή ενέργειας. Αυτή η διαδικασία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματική από την αερόβια αναπνοή, η οποία χρησιμοποιεί οξυγόνο.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Αερόβια αναπνοή: Παρουσία οξυγόνου, τα κύτταρα διασπούν τη γλυκόζη (ζάχαρη) για την παραγωγή ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη), το αρχικό ενεργειακό νόμισμα του κυττάρου. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί μια σημαντική ποσότητα ΑΤΡ.

* Αναερόβια αναπνοή: Χωρίς οξυγόνο, τα κύτταρα μεταβάλλονται σε μια διαδικασία που ονομάζεται ζύμωση. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι:

* ζύμωση γαλακτικού οξέος: Αυτό είναι κοινό στα μυϊκά κύτταρα κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης. Η γλυκόζη χωρίζεται σε πυροσταφυλικό, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ. Αυτή η διαδικασία παράγει μια μικρή ποσότητα ΑΤΡ, αλλά έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση γαλακτικού οξέος, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει κόπωση και πόνο στην μυϊκή.

* αλκοολική ζύμωση: Αυτό συμβαίνει σε ζύμη και μερικά βακτήρια. Η γλυκόζη χωρίζεται σε πυροσταφυλικό, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται σε αιθανόλη (αλκοόλη) και διοξείδιο του άνθρακα. Αυτή η διαδικασία παράγει επίσης μια μικρή ποσότητα ATP.

Συνοπτικά:

* Οξυγόνο παρόν: Αερόβια αναπνοή - παράγει πολλά ΑΤΡ.

* απουσία οξυγόνου: Αναερόβια αναπνοή (ζύμωση) - παράγει πολύ λιγότερο ATP.

Ενώ η αναερόβια αναπνοή είναι λιγότερο αποτελεσματική, επιτρέπει στα κύτταρα να επιβιώσουν σε περιβάλλοντα που στερούνται οξυγόνου για μικρό χρονικό διάστημα. Ωστόσο, δεν είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα επειδή παράγει επιβλαβή υποπροϊόντα και παράγει πολύ λιγότερη ενέργεια από την αερόβια αναπνοή.