Γιατί οι επιστήμονες χρησιμοποιούν λατινικά ονόματα για την ταξινόμηση των οργανισμών;
* καθολικότητα και σταθερότητα: Η Λατινική είναι μια νεκρή γλώσσα, που σημαίνει ότι δεν αλλάζει ή εξελίσσεται. Αυτό κάνει τα λατινικά ονόματα ένα σταθερό και καθολικά αποδεκτό σύστημα. Ανεξάρτητα από το πού είναι στον κόσμο έναν επιστήμονα, θα καταλάβουν το ίδιο επιστημονικό όνομα για έναν οργανισμό.
* Αποφυγή σύγχυσης: Τα κοινά ονόματα για τους οργανισμούς ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό από περιοχή σε περιοχή και ακόμη και σε περιοχές. Η χρήση ενός ενιαίου, συνεπούς επιστημονικής ονομασίας εξαλείφει την ασάφεια. Για παράδειγμα, ο "Robin" στη Βόρεια Αμερική είναι ένα πολύ διαφορετικό πουλί από το "Robin" στην Ευρώπη.
* Ιστορική παράδοση: Το σύστημα ταξινόμησης Linnaean, που αναπτύχθηκε από τον Carl Linnaeus τον 18ο αιώνα, χρησιμοποίησε λατινικά ονόματα για τις περιγραφές του. Το σύστημα αυτό έγινε ευρέως αποδεκτό και η χρήση των λατινικών ονομάτων έγινε ριζωμένη στην επιστημονική κοινότητα.
* Ακρίβεια και ακρίβεια: Τα λατινικά ονόματα είναι συνήθως ακριβέστερα και ακριβή από τα κοινά ονόματα. Συχνά περιγράφουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του οργανισμού, καθιστώντας τα πιο χρήσιμα για την επιστημονική επικοινωνία.
* Διευθυντική ονοματολογία: Τα λατινικά ονόματα χρησιμοποιούν το σύστημα διωνυμικής ονοματολογίας, που σημαίνει ότι κάθε είδος λαμβάνει ένα όνομα δύο μερών:το γένος και το συγκεκριμένο επίθετο. Αυτό το σύστημα είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό για την ταξινόμηση και την κατηγοριοποίηση των οργανισμών.
Ενώ η Λατινική μπορεί να φαίνεται αρχαϊκή, η χρήση της στην επιστημονική ονομασία παρέχει ένα ζωτικό πλαίσιο για την παγκόσμια επικοινωνία και κατανόηση στις βιολογικές επιστήμες.
