Ποια από τις ακόλουθες ιδιότητες ελαχιστοποιεί τις διαφορές μεταξύ ενός ιδανικού αερίου και ενός πραγματικού αερίου;
* Ιδανικές υποθέσεις αερίου: Το ιδανικό μοντέλο αερίου βασίζεται σε διάφορες υποθέσεις, όπως:
* Δεν υπάρχουν διαμοριακές δυνάμεις: Τα ιδανικά μόρια αερίου υποτίθεται ότι δεν έχουν έλξη ή απέκταση μεταξύ τους.
* Ανεπαρκής μοριακός όγκος: Ο όγκος των ίδιων των μορίων θεωρείται ασήμαντος σε σύγκριση με τον όγκο του δοχείου.
* Τέλεια ελαστικές συγκρούσεις: Οι συγκρούσεις μεταξύ των μορίων υποτίθεται ότι είναι απόλυτα ελαστικές, που σημαίνει ότι δεν έχει χαθεί ενέργεια.
* Πραγματική συμπεριφορά αερίου: Τα πραγματικά μόρια αερίου έχουν διαμοριακές δυνάμεις και ο όγκος τους δεν είναι αμελητέο. Σε υψηλές πιέσεις και χαμηλές θερμοκρασίες, αυτοί οι παράγοντες γίνονται πιο σημαντικοί:
* υψηλή πίεση: Σε υψηλή πίεση, τα μόρια αερίου είναι πιο κοντά, αυξάνοντας τη σημασία των διαμοριακών δυνάμεων.
* Χαμηλή θερμοκρασία: Σε χαμηλές θερμοκρασίες, τα μόρια έχουν λιγότερη κινητική ενέργεια, καθιστώντας τις ενδομοριακές δυνάμεις πιο σημαντικές.
* ελαχιστοποίηση των διαφορών: Μετακινώντας σε χαμηλότερη πίεση και υψηλότερη θερμοκρασία:
* χαμηλότερη πίεση: Τα μόρια του αερίου είναι περαιτέρω χωριστά, μειώνοντας την επίδραση των διαμοριακών δυνάμεων.
* Υψηλότερη θερμοκρασία: Τα μόρια έχουν περισσότερη κινητική ενέργεια, καθιστώντας τον όγκο τους αμελητέα σε σύγκριση με το δοχείο και ξεπερνώντας τις διαμοριακές δυνάμεις.
Ως εκ τούτου, σε χαμηλή πίεση και υψηλή θερμοκρασία, η συμπεριφορά ενός πραγματικού αερίου θα προσεγγίσει περισσότερο τη συμπεριφορά ενός ιδανικού αερίου.
