Πέντε λόγοι για τους οποίους το σίδερο είναι μέταλλο ενώ το θείο μη μέταλλο;
1. Διαμόρφωση ηλεκτρονίων: Ο σίδηρος έχει σχετικά μικρό αριθμό ηλεκτρονίων σθένους (εξώτατα ηλεκτρόνια), τα οποία χάνει εύκολα για να σχηματίσουν θετικά ιόντα (κατιόντα). Αυτό το καθιστά εξαιρετικά αντιδραστικό με άλλα στοιχεία, ειδικά μη μέταλλα. Αντίθετα, το θείο έχει μεγαλύτερο αριθμό ηλεκτρονίων σθένους και τείνει να κερδίζει ηλεκτρόνια για να σχηματίσει αρνητικά ιόντα (ανιόντα).
2. Μεταλλική σύνδεση: Τα άτομα σιδήρου συγκρατούνται μαζί με μεταλλικούς δεσμούς, όπου τα ηλεκτρόνια απομακρύνονται και κινούνται ελεύθερα σε όλη τη δομή. Αυτό επιτρέπει την υψηλή ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα, καθώς και την ευελιξία και την ολκιμότητα. Το θείο, από την άλλη πλευρά, σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς, όπου τα ηλεκτρόνια μοιράζονται μεταξύ των ατόμων, οδηγώντας σε μια πιο εύθραυστη και λιγότερο αγώγιμη δομή.
3. εμφάνιση: Ο σίδηρος είναι τυπικά λαμπερό (γυαλιστερό), αδιαφανές και ασημένιο-γκρι χρώμα. Αυτές οι ιδιότητες είναι χαρακτηριστικές των μετάλλων. Το θείο, ωστόσο, μπορεί να είναι κίτρινο ή πορτοκαλί και έχει μια θαμπή, μη μεταλλική εμφάνιση.
4. Φυσικές ιδιότητες: Ο σίδηρος παρουσιάζει ιδιότητες που σχετίζονται με μέταλλα, όπως το υψηλό σημείο τήξης, η υψηλή πυκνότητα και η καλή αντοχή σε εφελκυσμό. Το θείο έχει χαμηλότερο σημείο τήξης, χαμηλότερη πυκνότητα και είναι εύθραυστη.
5. Χημικές ιδιότητες: Ο σίδηρος αντιδρά εύκολα με οξυγόνο για να σχηματίσει σκουριά (οξείδιο του σιδήρου), ένα κοινό παράδειγμα διάβρωσης. Αντιδρά επίσης με οξέα για να σχηματίσει αέριο υδρογόνου. Το θείο αντιδρά με μέταλλα για να σχηματίσουν σουλφίδια, αλλά δεν αντιδρά τόσο εύκολα με οξέα.
Συνοπτικά: Η βασική διαφορά μεταξύ του σιδήρου και του θείου έγκειται στις διαμορφώσεις ηλεκτρονίων τους και στα προκύπτοντα πρότυπα συγκόλλησης. Η τάση του σιδήρου να χάσει ηλεκτρόνια και να σχηματίζει μεταλλικούς δεσμούς δίνει χαρακτηριστικές μεταλλικές ιδιότητες, ενώ η προτίμηση του θείου για την απόκτηση ηλεκτρονίων και τη διαμόρφωση ομοιοπολικών δεσμών οδηγεί στη μη μεταλλική συμπεριφορά του.