Γιατί ο αριθμός οξείδωσης των αλογόνων ποικίλλει;
* Τα αλογόνα είναι εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικά: Έχουν έντονη τάση να προσελκύουν ηλεκτρόνια. Αυτό τους επιτρέπει να κερδίζουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν αρνητικά ιόντα (Anions).
* καταστάσεις μεταβλητής οξείδωσης: Ενώ τα αλογόνα έχουν έντονη τάση να κερδίζουν ηλεκτρόνια, μπορούν επίσης να μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα, οδηγώντας σε διαφορετικές καταστάσεις οξείδωσης.
* Παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση οξείδωσης: Η συγκεκριμένη κατάσταση οξείδωσης ενός αλογόνου εξαρτάται από τους ακόλουθους παράγοντες:
* Το στοιχείο που είναι συνδεδεμένο με: Όταν συνδέονται με περισσότερα ηλεκτροαρνητικά στοιχεία, τα αλογόνα θα έχουν θετικές καταστάσεις οξείδωσης. Για παράδειγμα, στο μονοξείδιο του χλωρίου (CLO), το χλώριο έχει κατάσταση οξείδωσης +1.
* Ο αριθμός των ομολόγων: Περισσότεροι δεσμοί με ηλεκτροαρνητικά στοιχεία μπορούν να οδηγήσουν σε υψηλότερες θετικές καταστάσεις οξείδωσης.
* Παρουσία οξυγόνου: Το οξυγόνο είναι εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό και τα αλογόνα που συνδέονται με το οξυγόνο έχουν συχνά θετικές καταστάσεις οξείδωσης.
Παράδειγμα:
* Φθορίνη (F): Το φθόριο είναι το πιο ηλεκτροαρνητικό στοιχείο και έχει πάντα έναν αριθμό οξείδωσης -1.
* χλώριο (CL): Το χλώριο μπορεί να έχει αριθμούς οξείδωσης που κυμαίνονται από -1 (σε NaCl) έως +7 (σε CLO4-).
* Βρωμίνη (BR): Το βρώμιο μπορεί να έχει αριθμούς οξείδωσης που κυμαίνονται από -1 (σε NABR) έως +7 (στο BRO4-).
* ιώδιο (i): Το ιώδιο μπορεί να έχει αριθμούς οξείδωσης που κυμαίνονται από -1 (σε NAI) έως +7 (στο IO4-).
Συνοπτικά: Η ηλεκτροαρνητικότητα των αλογενών και η ικανότητά τους να σχηματίζουν τόσο ιοντικούς όσο και ομοιοπολικούς δεσμούς συμβάλλουν στις ποικίλες καταστάσεις οξείδωσης τους.
