Ορισμός του μη πολικού ομοιοπολικού δεσμού;

μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός:κοινή χρήση εξίσου

A μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός είναι ένας τύπος χημικού δεσμού όπου δύο άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια εξίσου . Αυτό συμβαίνει όταν τα δύο άτομα έχουν παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα , που σημαίνει ότι έχουν παρόμοια έλξη στα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια.

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Αυτό είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του σε χημικό δεσμό.

* ίση κοινή χρήση: Εάν δύο άτομα έχουν παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα, θα μοιράζονται εξίσου τα ηλεκτρόνια συγκόλλησης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια ισορροπημένη κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων και χωρίς καθαρή φόρτιση σε κανένα άτομο.

* Χωρίς διπολική στιγμή: Δεδομένου ότι η πυκνότητα ηλεκτρονίων είναι ομοιόμορφα κατανεμημένη, το μόριο δεν έχει θετικό ή αρνητικό τέλος, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχει μια διπολική στιγμή.

Βασικά χαρακτηριστικά:

* Παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ ατόμων: Αυτός είναι ο πρωταρχικός παράγοντας που καθορίζει εάν ένας δεσμός είναι πολικός ή μη πολικός.

* ίση κοινή χρήση ηλεκτρονίων: Κανένα άτομο "γουρούνια" τα ηλεκτρόνια περισσότερο από το άλλο.

* Καμία καθαρή χρέωση για άτομα: Τα ηλεκτρόνια μοιράζονται εξίσου, οδηγώντας σε ισορροπημένη κατανομή φορτίου.

* Χωρίς διπολική στιγμή: Το μόριο δεν έχει ξεχωριστό θετικό ή αρνητικό τέλος.

Παραδείγματα:

* Διατομικά μόρια: H₂, o₂, n₂, cl₂. Αυτά τα μόρια αποτελούνται από δύο πανομοιότυπα άτομα, έτσι ώστε η ηλεκτροαρνητικότητα να είναι πανομοιότυπη, με αποτέλεσμα τους μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς.

* υδρογονάνθρακες: Μεθάνιο (CH₄), αιθάνιο (C₂H₆), προπάνιο (C₃H₈). Αυτά τα μόρια περιέχουν μόνο άτομα άνθρακα και υδρογόνου, τα οποία έχουν παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα, οδηγώντας σε μη πολικούς ομοιοπολικούς δεσμούς μεταξύ τους.

Κατανόηση των μη πολικών ομοιοπολικών δεσμών:

Οι μη πολικοί ομοιοπολικοί δεσμοί είναι απαραίτητοι για την κατανόηση των ιδιοτήτων πολλών μορίων, όπως η διαλυτότητα τους, το σημείο βρασμού και η αντιδραστικότητα. Είναι επίσης θεμελιώδεις για την κατανόηση της συμπεριφοράς πολλών οργανικών μορίων και υλικών.