Πώς επηρεάζει η αύξηση της θερμοκρασίας τη διαλυτότητα κάθε ένωσης 100G H2O;

Ας διασπάσουμε τον τρόπο με τον οποίο η θερμοκρασία επηρεάζει τη διαλυτότητα διαφορετικών ενώσεων σε 100g νερού.

Γενικές αρχές

* στερεά: Για τις περισσότερες στερεές ενώσεις, η διαλυτότητα αυξάνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας . Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η προστιθέμενη θερμική ενέργεια παρέχει περισσότερη κινητική ενέργεια στα σωματίδια διαλυτής ουσίας, επιτρέποντάς τους να σπάσουν από το στερεό πλέγμα και να διαλύονται πιο εύκολα στον διαλύτη.

* Αέρια: Η διαλυτότητα των αερίων σε υγρά γενικά μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας . Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα μόρια αερίου αποκτούν περισσότερη κινητική ενέργεια και διαφεύγουν από το διάλυμα πιο εύκολα. Σκεφτείτε πώς μια ζεστή σόδα είναι επίπεδη πιο γρήγορα από ένα κρύο - το διαλυμένο CO2 διαφεύγει λόγω της υψηλότερης θερμοκρασίας.

Παραδείγματα

Ας απεικονίσουμε με μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα:

* ζάχαρη (σακχαρόζη): Καθώς θερμαίνετε το νερό, μπορείτε να διαλύετε περισσότερη ζάχαρη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάνετε ζεστό τσάι ή καφέ με ζάχαρη - διαλύεται ταχύτερα και πιο εύκολα σε ζεστό νερό.

* αλάτι (χλωριούχο νάτριο): Το αλάτι διαλύεται επίσης πιο εύκολα σε ζεστό νερό. Ενώ η αύξηση της διαλυτότητας δεν είναι τόσο δραματική όσο η ζάχαρη, εξακολουθεί να ακολουθεί τη γενική τάση για τα περισσότερα στερεά.

* οξυγόνο (o2): Τα ψάρια και η άλλη υδρόβια ζωή βασίζονται σε διαλυμένο οξυγόνο στο νερό. Καθώς το νερό θερμαίνεται, η ποσότητα οξυγόνου μπορεί να μειώνεται. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο το θερμότερο νερό μπορεί να είναι λιγότερο φιλόξενο για την υδρόβια ζωή.

Εξαιρέσεις

Ενώ οι γενικές αρχές ισχύουν για πολλές ενώσεις, υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις. Για παράδειγμα:

* Υδροξείδιο του ασβεστίου (CA (OH) 2): Η διαλυτότητα του υδροξειδίου του ασβεστίου μειώνεται στην πραγματικότητα με την αύξηση της θερμοκρασίας.

Σημαντικές σημειώσεις

* Συγκέντρωση: Η ποσότητα διαλυμένης ουσίας που μπορεί να διαλυθεί σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη ονομάζεται διαλυτότητα . Συχνά εκφράζεται ως γραμμάρια διαλυμένης ουσίας ανά 100g νερού (ή άλλες μονάδες).

* Κορεσμός: Όταν μια λύση δεν μπορεί να διαλύσει πλέον διαλυμένη ουσία σε μια δεδομένη θερμοκρασία, θεωρείται κορεσμένη . Η προσθήκη περισσότερης διαλυμένης ουσίας σε αυτή τη θερμοκρασία θα οδηγήσει απλώς σε αδιάλυτο στερεό που παραμένει στο κάτω μέρος.

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν θέλετε να πάω σε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με οποιαδήποτε συγκεκριμένη ένωση ή αν έχετε περαιτέρω ερωτήσεις!