Μπορεί ο άνθρακας και το μαγνήσιο για έναν ιοντικό δεσμό;
* Διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας: Οι ιοντικοί δεσμοί συνήθως σχηματίζονται μεταξύ στοιχείων με σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα. Ο άνθρακας έχει ηλεκτροαρνητικότητα 2,55, ενώ το μαγνήσιο έχει ηλεκτροαρνητικότητα 1,31. Αυτή η διαφορά δεν είναι αρκετά μεγάλη για να δημιουργήσει μια πλήρη μεταφορά ηλεκτρονίων που ορίζει έναν ιοντικό δεσμό.
* Η τάση του άνθρακα να δεσμεύεται ομοιοπολικά: Ο άνθρακας προτιμά να μοιράζεται ηλεκτρόνια με άλλα στοιχεία μέσω ομοιοπολικών δεσμών. Αυτό οφείλεται στην ικανότητά του να σχηματίζει τέσσερις δεσμούς, γεγονός που του επιτρέπει να δημιουργεί ισχυρές, σταθερές δομές.
* Τάση του μαγνησίου να χάσει ηλεκτρόνια: Το μαγνήσιο είναι ένα μέταλλο και χάνει εύκολα τα δύο ηλεκτρόνια σθένους για να σχηματίσει ένα κατιόν +2 (mg²). Ενώ αυτό επιτρέπει το μαγνήσιο να συμμετέχει σε ιοντικούς δεσμούς, ο άνθρακας είναι λιγότερο πιθανό να αποκτήσει δύο ηλεκτρόνια για να γίνει ένα -4 ανιόν (C⁴⁻).
Πιθανές αλληλεπιδράσεις:
Ενώ ένας αυστηρός ιοντικός δεσμός είναι απίθανο, ο άνθρακας και το μαγνήσιο μπορούν να αλληλεπιδρούν με άλλους τρόπους:
* Μεταλλική σύνδεση: Το μαγνήσιο είναι ένα μέταλλο και ο άνθρακας μπορεί να διαλύεται σε τετηγμένο μαγνήσιο, ενδεχομένως σχηματίζοντας ένα κράμα.
* Διαμεταλλικές ενώσεις: Υπό συγκεκριμένες συνθήκες, το μαγνήσιο και ο άνθρακας μπορεί να σχηματίσουν διαμεταλλικές ενώσεις, οι οποίες χαρακτηρίζονται από μεταλλική συγκόλληση και κάποιο βαθμό ιοντικής αλληλεπίδρασης.
Συμπέρασμα:
Συνοπτικά, ο άνθρακας και το μαγνήσιο είναι απίθανο να σχηματίσουν έναν τυπικό ιοντικό δεσμό. Η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητάς τους είναι πολύ μικρή και η προτίμηση του άνθρακα για ομοιοπολική συγκόλληση καθιστά απίθανο μια πλήρη μεταφορά ηλεκτρονίων. Άλλοι τύποι αλληλεπιδράσεων, όπως ο μεταλλικός σύνδεσμος ή ο σχηματισμός διαμεταλλικής ένωσης, είναι πιο πιθανό να συμβούν.
