Οι Ανδαλουσιανοί επιστήμονες ανακατασκευάζουν αυτό που το τόξο του Γιβραλτάρ ήταν όπως πριν από 9 εκατομμύρια χρόνια
Μια ομάδα επιστήμονων της Ανδαλουσίας έχει ανακατασκευάσει αυτό που το τόξο του Γιβραλτάρ ήταν όπως πριν από 9 εκατομμύρια χρόνια, κατά τη διάρκεια της κρίσης της Μεσινίας, όταν η Μεσόγειο αποξηράνθηκε. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Communications, αποκαλύπτει ότι το τόξο του Γιβραλτάρ ήταν ένα στενό και βαθύ στενό, με μέγιστο πλάτος 20 χιλιομέτρων και βάθος άνω των 1.000 μέτρων.
Η κρίση της Μεσινιανής αλατότητας ήταν ένα γεωλογικό γεγονός που συνέβη μεταξύ 5.96 και 5.33 εκατομμυρίων ετών πριν, όταν η Μεσόγειο Θάλασσα απομονώθηκε από τον Ατλαντικό Ωκεανό και το νερό της εξατμίστηκε, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια έρημο αλατιού. Η εκδήλωση αυτή είχε βαθιές επιπτώσεις στο κλίμα και το περιβάλλον της περιοχής και θεωρείται ότι ήταν ένας σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.
Το τόξο του Γιβραλτάρ είναι μια τεκτονική δομή που βρίσκεται μεταξύ της Ιβηρικής Χερσονήσου και της Βόρειας Αφρικής. Δημιουργείται από τη σύγκρουση των αφρικανικών και ευρασιατικών πλακών και είναι ο τόπος του σημερινού στενού του Γιβραλτάρ. Η νέα μελέτη παρέχει σημαντικές γνώσεις για το γεωλογικό ιστορικό του τόξου του Γιβραλτάρ και τον ρόλο της στην κρίση της Μεσινίας.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μια ποικιλία τεχνικών για την ανασυγκρότηση του τόξου του Γιβραλτάρ, συμπεριλαμβανομένων των προφίλ προφίλ αντανάκλασης, των δεδομένων βαρύτητας και των γεωλογικών δειγμάτων. Διαπίστωσαν ότι το Στενό σχηματίστηκε από την τεκτονική δραστηριότητα των αφρικανικών και ευρασιατικών πλακών και ότι ήταν αρχικά ένα στενό και ρηχό κανάλι. Ωστόσο, καθώς η Μεσόγειο θάλασσα αποξηράνθηκε, το στενό βαθύτερο και διευρύνθηκε, φτάνοντας στις μέγιστες διαστάσεις τους κατά τη διάρκεια της κρίσης της Μεσινίας.
Η μελέτη παρέχει επίσης νέες ιδέες για το κλίμα και το περιβάλλον του τόξου του Γιβραλτάρ κατά τη διάρκεια της κρίσης της Μεσινίας. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι το Στενό ήταν μια σημαντική πηγή σκόνης και άμμου, η οποία μεταφέρθηκε από τους ανέμους κατά μήκος της λεκάνης της Μεσογείου. Αυτή η σκόνη και η άμμος συνέβαλαν στο σχηματισμό των καταθέσεων εξατμιστικής που βρίσκονται στην περιοχή και είχε επίσης σημαντικό αντίκτυπο στο κλίμα της περιοχής.
Η νέα μελέτη παρέχει σημαντικές γνώσεις σχετικά με τη γεωλογική ιστορία και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της κρίσης της Μεσινίας. Ρίνεται επίσης φως στην εξέλιξη του τόξου του Γιβραλτάρ και ο ρόλος της στην ανάπτυξη της Μεσογείου.
