Abyssal Plains με ιζήματα που καλύπτουν τα θαλασσινά πυριγενή βράχια είναι πιο εκτεταμένα στη λεκάνη του Κεντρικού Ειρηνικού από το Βόρειο Ατλαντικό;
Εδώ είναι γιατί:
* καθίζηση: Η λεκάνη του Κεντρικού Ειρηνικού απέχει πολύ από την ηπειρωτική γη, που σημαίνει ότι υπάρχει λιγότερη εισροή χερσαίων ιζημάτων. Αυτό επιτρέπει παχιά συσσωρεύσεις πελαγικών ιζημάτων (που σχηματίζονται από τα υπολείμματα των θαλάσσιων οργανισμών) για να δημιουργήσουν πάνω από τα πυριγενή βράχια του ωκεανού.
* τεκτονική ρύθμιση: Ο κεντρικός Ειρηνικός κυριαρχείται από την πλάκα του Ειρηνικού, μια τεράστια ωκεάνια πλάκα. Αυτή η πλάκα είναι σχετικά παλιά και κινείται για μεγάλο χρονικό διάστημα, επιτρέποντας περισσότερο χρόνο για συσσώρευση ιζημάτων.
* Mid-Ocean Ridges: Η λεκάνη του Βόρειου Ατλαντικού έχει ένα πιο ενεργό σύστημα μεσαίας ωκεανίας από τον κεντρικό Ειρηνικό. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερη ηφαιστειακή δραστηριότητα και σχετική τραχιά τοπογραφία, η οποία περιορίζει την έκταση των ομαλών αβυσσαλικών πεδιάδων.
Ως εκ τούτου, οι αβυσσαλικές πεδιάδες στην κεντρική λεκάνη του Ειρηνικού είναι γενικά πιο εκτεταμένες και καλύπτονται από παχύτερα στρώματα ιζημάτων σε σύγκριση με εκείνα του Βόρειου Ατλαντικού.
