Πότε το ρωμαϊκό ημερολόγιο έγινε ηλιακό και ποιος ήταν υπεύθυνος για αυτό;
Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών σταδίων:
Πρώιμο ρωμαϊκό ημερολόγιο (περίπου 753 π.Χ.):
* βασισμένη στο σεληνιακό: Το παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν κυρίως σεληνιακό, με 10 μήνες και συνολικά 304 ημέρες.
* Θρησκευτική εστίαση: Το ημερολόγιο ήταν βαθιά αλληλένδετο με θρησκευτικά φεστιβάλ και τελετές.
Εισαγωγή του έτους άλμα (450 π.Χ.):
* Προσπάθεια ευθυγράμμισης: Οι Ρωμαίοι συνειδητοποίησαν ότι το ημερολόγιό τους δεν ευθυγραμμίστηκε καλά με τις εποχές. Προσθέτουν ένα επιπλέον μήνα (Φεβρουάριος) για να επιχειρήσουν έναν καλύτερο συγχρονισμό με το ηλιακό έτος.
* Δεν είναι πλήρως ακριβές: Η προσθήκη του Φεβρουαρίου δεν ήταν αρκετή για να διορθώσει πλήρως την παρασυρόμενα του ημερολογίου.
Μεταρρυθμίσεις του Julius Caesar (45 π.Χ.):
* Ημερολόγιο Julian: Ο Julius Caesar, μαζί με τον Αλεξανδρινό αστρονομέα Sosigenes, ίδρυσε το ημερολόγιο του Ιουλίου.
* Ηλιακή με βάση: Αυτό το ημερολόγιο εισήγαγε ένα έτος 365 ημερών, με μια επιπλέον ημέρα που προστέθηκε κάθε τέσσερα χρόνια (άλμα έτος) για να διατηρηθεί η συγχρονικότητα με το ηλιακό έτος.
* Νέα σειρά μηνών: Ο Caesar αναδιατάζει τους μήνες, καθιέρωσε τη σειρά που χρησιμοποιούμε σήμερα και ονομάστηκε τον Ιούλιο μετά τον εαυτό του.
τροποποιήσεις του Αυγούστου (8 π.Χ.):
* Ημερολόγιο Augustan: Ο Αύγουστος Καίσαρας πρόσθεσε τον Αύγουστο, το όνομά του από τον εαυτό του, στο ημερολόγιο.
* ελαφρά τσιμπήματα: Έκανε επίσης μικρές προσαρμογές στο μήκος ορισμένων μηνών για να εξασφαλίσει την ακρίβεια.
Η μετάβαση σε ένα ηλιακό ημερολόγιο δεν ολοκληρώθηκε μέχρι να ιδρύθηκε το ημερολόγιο του Ιουλιανού από τον Julius Caesar.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ το ημερολόγιο του Ιουλιανού ήταν μια σημαντική βελτίωση, είχε ακόμα τους περιορισμούς του και δεν ήταν απολύτως ακριβής. Η εισαγωγή του Γρηγοριανού Ημερολογίου το 1582 αντιμετώπισε τελικά αυτές τις αποκλίσεις, σηματοδοτώντας ένα άλλο κεντρικό σημείο στην εξέλιξη του τρέχοντος ημερολογιακού μας συστήματος.
