Τι θεωρείται η άκρη του ηλιακού συστήματος;

Δεν υπάρχει ένα ενιαίο, ξεκάθαρο άκρο στο ηλιακό σύστημα. Αντ 'αυτού, μοιάζει περισσότερο με μια σταδιακή ξεθωριασμένη, με διαφορετικά όρια ανάλογα με το τι μετράτε:

* Heliopause: Αυτό είναι το σημείο όπου ο ηλιακός άνεμος, ένα ρεύμα φορτισμένων σωματιδίων από τον ήλιο, δεν είναι πλέον αρκετά ισχυρό για να ωθήσει το διαστρικό μέσο (το αέριο και τη σκόνη μεταξύ των αστεριών). Είναι περίπου 123 AU (αστρονομικές μονάδες) από τον ήλιο, αλλά η ακριβής του θέση μπορεί να ποικίλει.

* Εξωτερικός πλανήτης: Ο Ποσειδώνας είναι ο πιο απομακρυσμένος πλανήτης από τον ήλιο στις 30 AU. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί πλανήτες νάνων και άλλα παγωμένα σώματα πέρα ​​από τον Ποσειδώνα, συμπεριλαμβανομένου του Πλούτωνα στις 39 AU.

* ζώνη Kuiper: Αυτή η περιοχή εκτείνεται από 30 AU έως περίπου 50 AU και περιέχει πολλά παγωμένα σώματα, συμπεριλαμβανομένου του Πλούτωνα.

* Διάσπαρτος δίσκος: Αυτή η περιοχή εκτείνεται πέρα ​​από τη ζώνη Kuiper και περιλαμβάνει αντικείμενα που έχουν διασκορπιστεί με βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τους πλανήτες.

* Oort Cloud: Πρόκειται για μια θεωρητική σφαίρα παγωμένων σωμάτων, που πιστεύεται ότι είναι η πηγή των κομήτων, που εκτείνεται μέχρι 100.000 ΑΕ από τον Ήλιο.

Έτσι, ανάλογα με το τι ψάχνετε, η "άκρη" του ηλιακού συστήματος θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε από την τροχιά του Ποσειδώνα στο σύννεφο OORT. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κατανόησή μας για το εξωτερικό ηλιακό σύστημα εξακολουθεί να εξελίσσεται και γίνονται συνεχώς νέες ανακαλύψεις.