Τι στοιχεία υπάρχουν για να υποστηρίξει τη γεωλογική εξέλιξη;
1. Διανομή ορυκτών:
* Παρόμοια απολιθώματα που βρίσκονται σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τους ωκεανούς: Αυτό υποδηλώνει ότι οι ηπείρους συμμετείχαν κάποτε, όπως φαίνεται με απολιθώματα του Mesosaurus (αρχαίο ερπετό) που βρέθηκε στη Νότια Αμερική και την Αφρική.
* Ορυκτά μοτίβα ταιριάζουν σε όλες τις ηπείρους: Η κατανομή των απολιθωμάτων σε όλες τις ηπείρους ευθυγραμμίζεται με τις προτεινόμενες κινήσεις τεκτονικών πλακών, παρέχοντας στοιχεία για την ηπειρωτική μετατόπιση.
2. Σχηματισμοί και δομές βράχου:
* Αντιστοίχιση σχηματισμών βράχων και οροσειράς σε όλες τις ηπείρους: Αυτό υποδηλώνει ότι οι ηπείρους συμμετείχαν κάποτε, με παρόμοιους τύπους πετρωμάτων και γεωλογικές δομές ευθυγραμμισμένες με τη θεωρία της ηπειρωτικής μετατόπισης. Για παράδειγμα, τα βουνά Appalachian στη Βόρεια Αμερική ευθυγραμμίζονται με οροσειρές στη Γροιλανδία και την Ευρώπη.
* Αντιστοίχιση σχηματισμών βράχων και γεωλογικά χαρακτηριστικά στις αντίθετες πλευρές των ωκεανών κορυφογραμμών: Αυτό δείχνει ότι δημιουργείται το νέο θαλασσινό νερό σε αυτές τις κορυφογραμμές, πιέζοντας την ηπείρους.
* διπλωμένα και καταγεγραμμένα βράχια: Αυτές οι δομές αποτελούν ένδειξη τεράστιων δυνάμεων, όπως αυτές που προκαλούνται από συγκρούσεις τεκτονικών πλακών.
3. Διευκόλυνση θαλασσινού:
* Μαγνητικά μοτίβα λωρίδας στο πάτωμα του ωκεανού: Το μαγνητικό πεδίο της Γης αναστρέφεται περιοδικά και αυτές οι αλλαγές καταγράφονται στις μαγνητικές ιδιότητες των πετρωμάτων στο πάτωμα του ωκεανού. Τα συμμετρικά πρότυπα μαγνητικών λωρίδων σε κάθε πλευρά των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών παρέχουν ισχυρές ενδείξεις για τη διάδοση του θαλασσινού νερού.
* Ηλικία των βράχων δαπέδου: Οι βράχοι κοντά στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών είναι νεότεροι από εκείνους μακρύτερα, σύμφωνα με την ιδέα του νέου θαλασσινού που δημιουργείται στις κορυφογραμμές.
4. Σεισμός και ηφαιστειακή δραστηριότητα:
* Κατανομή σεισμών και ηφαιστείων κατά μήκος των ορίων πλάκας: Η συντριπτική πλειοψηφία των σεισμών και της ηφαιστειακής δραστηριότητας συμβαίνει στα όρια της πλάκας, υποστηρίζοντας τη θεωρία ότι πρόκειται για τομείς έντονης τεκτονικής δραστηριότητας.
* Τύποι σεισμών και ηφαιστειακής δραστηριότητας: Διαφορετικοί τύποι σεισμών και ηφαιστειακής δραστηριότητας σχετίζονται με συγκεκριμένα όρια πλάκας, υποστηρίζοντας περαιτέρω τη θεωρία της τεκτονικής πλάκας.
5. Μετρήσεις GPS:
* Κίνηση πλάκας απευθείας μέτρησης: Η σύγχρονη τεχνολογία GPS μας επιτρέπει να μετρήσουμε άμεσα την κίνηση των τεκτονικών πλακών, επιβεβαιώνοντας τα ποσοστά και τις κατευθύνσεις που προβλέπονται από την τεκτονική πλάκας.
6. Παλαιομαγνητισμός:
* Ανάλυση του μαγνητισμού των αρχαίων πετρωμάτων: Αυτό παρέχει στοιχεία για τις προηγούμενες θέσεις των ηπείρων και την κίνηση των πλακών κατά τη γεωλογική ώρα.
7. Hotspots:
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα που δεν συνδέεται πάντοτε με όρια πλάκας: Αυτά τα hotspots, όπως και τα νησιά της Χαβάης, θεωρούνται ότι προκαλούνται από πάσσαλα του καυτού βράχου που ανεβαίνουν από βαθιά μέσα στο μανδύα της Γης, παρέχοντας στοιχεία για την κίνηση του υλικού του μανδύα.
Συμπέρασμα:
Τα στοιχεία που υποστηρίζουν τη γεωλογική εξέλιξη είναι τεράστια και πολύπλευρη. Προέρχεται από διάφορους κλάδους, συμπεριλαμβανομένης της γεωλογίας, της παλαιοντολογίας, της γεωφυσικής και της ωκεανογραφίας, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση της δυναμικής και συνεχώς μεταβαλλόμενης επιφάνειας της Γης. Η θεωρία της τεκτονικής της πλάκας είναι ευρέως αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα ως την καλύτερη εξήγηση για τα γεωλογικά χαρακτηριστικά και τις διαδικασίες της Γης.
