Ποια είναι η θεωρία της τεκτονικής πλάκας για το;
1. Δομή της Γης:
* Λιθόσφαιρα: Το άκαμπτο, εξώτατο στρώμα της γης που αποτελείται από το φλοιό και το άνω μανδύα.
* Ασνενόσφαιρα: Ένα ημι-molten στρώμα κάτω από τη λιθόσφαιρα.
2. Κινήσεις πλάκας:
* Οι πλάκες δεν είναι στατικές. Κινούνται αργά (λίγα εκατοστά ετησίως) λόγω ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα της Γης.
* ρεύματα μεταφοράς: Το ζεστό, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, δροσίζει και στη συνέχεια βυθίζεται, δημιουργώντας μια κυκλική κίνηση που σέρνει τις πλάκες.
3. Αλληλεπιδράσεις πλάκας:
* Διάφορα όρια: Οι πλάκες απομακρύνονται. Αυτό δημιουργεί τις κορυφογραμμές του μέσου ωκεανού, τα ηφαίστεια και τις κοιλάδες του Rift.
* Σύγκλητα όρια: Οι πλάκες συγκρούονται. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βουνά, ηφαιστειακά τόξα, τάφρους και σεισμούς.
* Μετασχηματισμό όρια: Οι πλάκες γλιστρούν ο ένας τον άλλον οριζόντια. Αυτό προκαλεί σεισμούς κατά μήκος των γραμμών σφάλματος.
4. Βασικές έννοιες:
* Seafloor Spreading: Η νέα ωκεάνια κρούστα σχηματίζεται στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών καθώς το μάγμα αυξάνεται και δροσίζει.
* Υποδιάθεση: Όταν μια ωκεάνια πλάκα συγκρούεται με μια ηπειρωτική πλάκα, η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα βυθίζεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα.
* Continental Drift: Η θεωρία ότι οι ηπείρους κάποτε ενωθούν και έχουν μετακινηθεί από εκατομμύρια χρόνια.
5. Συνέπειες:
* Γεωλογικά χαρακτηριστικά: Η τεκτονική της πλάκας εξηγεί το σχηματισμό βουνών, ηφαιστείων, σεισμών και άλλων γεωλογικών χαρακτηριστικών.
* σεισμοί και ηφαιστειακή δραστηριότητα: Η κίνηση των πλακών είναι υπεύθυνη για την πλειονότητα των σεισμών και της ηφαιστειακής δραστηριότητας.
* Αλλαγή κλίματος: Η κίνηση των ηπείρων επηρεάζει τα ρεύματα των ωκεανών και την ατμοσφαιρική κυκλοφορία, επηρεάζοντας το κλίμα σε μεγάλες περιόδους.
Στην ουσία, η θεωρία της τεκτονικής της πλάκας παρέχει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την κατανόηση της δυναμικής και συνεχώς μεταβαλλόμενης επιφάνειας της Γης.
