Γιατί η ικενετική κρούστα βυθίζεται κάτω από την ηπειρωτική θέση σε ένα όριο υποπίεσης;
* Η ωκεάνια κρούστα είναι πυκνότερη από την ηπειρωτική κρούστα. Αυτό οφείλεται κυρίως στη σύνθεση του φλοιού.
* Η ωκεάνια κρούστα είναι κυρίως κατασκευασμένη από βασάλτες και Gabbro, τα οποία είναι πυκνότερα από τους γρανίτες και τα ιζηματογενή βράχια που αποτελούν την ηπειρωτική κρούστα.
* Η ωκεάνια κρούστα έχει επίσης υψηλότερη πυκνότητα επειδή είναι λεπτότερη από την ηπειρωτική κρούστα, καθιστώντας το πιο συμπαγές.
* τεκτονική πλάκας: Όταν δύο τεκτονικές πλάκες συγκρούονται, η πυκνότερη πλάκα (ωκεάνια) θα υποβιβαστεί (ολίσθηση) κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα (ηπειρωτική). Αυτή η διαδικασία οδηγείται από ρεύματα μεταφοράς μέσα στο μανδύα της Γης.
* Ζώνη υποδιαίρεσης: Η ζώνη όπου η πυκνότερη πλάκα καταδύεται κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα ονομάζεται ζώνη υποδιαίρεσης. Αυτή η περιοχή χαρακτηρίζεται από:
* Volcanoes: Καθώς η πλάκα υποβιβασμού βυθίζεται βαθύτερα, λιώνει λόγω της θερμότητας και της πίεσης. Ο τετηγμένος βράχος ανεβαίνει στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαιστειακά τόξα.
* σεισμοί: Η κίνηση των πλακών κατά μήκος της ζώνης υποδιαίρεσης δημιουργεί μια ζώνη έντονης δραστηριότητας σεισμού.
* Trench: Το σημείο όπου η ωκεάνια πλάκα αρχίζει να κατεβαίνει κάτω από την ηπειρωτική πλάκα χαρακτηρίζεται από ένα βαθύ ωκεάνιο τάφρο.
Εν ολίγοις: Η διαφορά πυκνότητας μεταξύ των ωκεανών και της ηπειρωτικής κρούστας είναι ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο η ωκεάνια κρούστα βυθίζεται κάτω από την ηπειρωτική κρούστα σε ένα όριο υποπίεσης. Αυτή η διαδικασία είναι ένας βασικός οδηγός της τεκτονικής της πλάκας, η διαμόρφωση της επιφάνειας της γης και η παραγωγή ηφαιστειακής και σεισμικής δραστηριότητας.