Τι συμβαίνει όταν τα ορυκτά σε βράχια συνδυάζονται με τον αέρα και τις χημικές καιρικές συνθήκες;
1. Οξείδωση: Αυτή είναι μια κοινή διαδικασία όπου τα ορυκτά αντιδρούν με οξυγόνο στον αέρα. Τα ορυκτά σιδήρου, για παράδειγμα, μπορούν να οξειδώσουν για να σχηματίσουν σκουριά (οξείδιο του σιδήρου), το οποίο είναι ασθενέστερο και διασπάται το βράχο.
2. Διάλυση: Ορισμένα ορυκτά είναι διαλυτά στο νερό, ειδικά όταν είναι ελαφρώς όξινο. Το διοξείδιο του άνθρακα στον αέρα διαλύεται στα βρόχινα νερά, σχηματίζοντας ανθρακικό οξύ. Αυτό το οξύ μπορεί να διαλύσει ορυκτά όπως ασβεστίτη (που βρίσκεται σε ασβεστόλιθο και μάρμαρο), δημιουργώντας σπηλιές και καταβόθρες.
3. Υδρόλυση: Αυτή είναι μια αντίδραση μεταξύ νερού και ορυκτών. Τα μόρια του νερού μπορούν να σπάσουν τις ορυκτές δομές, να αλλάξουν τη σύνθεσή τους και να αποδυναμώσουν το βράχο. Ο Feldspar, ένα κοινό ορυκτό σε γρανίτη, μπορεί να υποβληθεί σε υδρόλυση για να σχηματίσει ορυκτά αργίλου.
4. Ενυδάτωση: Ορισμένα ορυκτά απορροφούν τα μόρια του νερού στη δομή τους, προκαλώντας τους να επεκταθούν και να γίνουν ασθενέστερα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει στην αποσύνθεση των πετρωμάτων.
5. Άμεση: Αυτός είναι ένας συγκεκριμένος τύπος διάλυσης όπου το διοξείδιο του άνθρακα αντιδρά με νερό και μέταλλα για να σχηματίσουν ανθρακικά άλατα. Αυτή η διαδικασία είναι σημαντική για το σχηματισμό σπηλαίων και τοπίων karst.
Παραδείγματα χημικών καιρού:
* σκουριά σιδήρου: Τα ορυκτά σιδήρου σε βράχους αντιδρούν με οξυγόνο για να σχηματίσουν οξείδιο του σιδήρου (σκουριά), το οποίο είναι ασθενέστερο και θρυμματισμένο.
* Acid Rain: Η όξινη βροχή, που σχηματίζεται από την ατμοσφαιρική ρύπανση, μπορεί να διαλύσει ορυκτά όπως ασβεστόλιθο και μάρμαρο, δημιουργώντας ζημιά σε κτίρια και μνημεία.
* Σχηματισμός σπηλαίων: Το καρβονικό οξύ στα βρόχινα νερά διαλύει τον ασβεστόλιθο, δημιουργώντας υπόγεια σπηλιές και καταβόθρες.
Συνολικά, η χημική και οι καιρικές συνθήκες εξασθενεί τους βράχους αλλάζοντας τη σύνθεσή τους ορυκτών, καθιστώντας τους πιο ευαίσθητες σε διαδικασίες φυσικών καιρικών συνθηκών όπως η τριβή και η σφήνα του παγετού. Αυτό οδηγεί στην κατανομή των πετρωμάτων σε μικρότερα σωματίδια, συμβάλλοντας στο σχηματισμό του εδάφους και επηρεάζοντας το τοπίο.
