Ποιες μορφές γης αποτελούν υψηλές πεδιάδες;
* οροπέδια: Οι υψηλές πεδιάδες χαρακτηρίζονται κυρίως από τεράστια, αυξημένα οροπέδια με ήπια κλίση. Αυτή είναι η πιο κυρίαρχη μορφή και δημιουργεί το επίπεδο, επεκτατικό τοπίο που είναι γνωστές οι υψηλές πεδιάδες.
* Buttes και mesas: Διάσπαρτα στα οροπέδια είναι τα buttes και τα mesas, τα οποία είναι απομονωμένα, λόφοι με επίπεδες πλευρές. Αυτές οι μορφές γης συχνά σχηματίζονται από τη διάβρωση, αφήνοντας πίσω τους ανθεκτικά στρώματα βράχου που καλύπτουν την κορυφή.
* Canyons: Η διάβρωση από τα ποτάμια και τα ρεύματα έχει σκαλίσει φαράγγια μέσα από τις ψηλές πεδιάδες, δημιουργώντας δραματικά τοπία με απότομους βράχους και στενές κοιλάδες. Μερικά αξιοσημείωτα παραδείγματα περιλαμβάνουν το φαράγγι Palomas στο Νέο Μεξικό και το Arikaree σπάει στο Κολοράντο.
* Sandhills: Σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα στο δυτικό τμήμα των ψηλών πεδιάδων, η διάβρωση του ανέμου έχει καταθέσει μεγάλες ποσότητες άμμου, σχηματίζοντας τεράστιες περιοχές των αμμοθινών. Αυτά χαρακτηρίζονται από κυλιόμενους αμμόλοφους και χαμηλές, αμμώδεις κορυφογραμμές.
* Badlands: Σε περιοχές όπου η διάβρωση έχει εκτεθεί στρώματα μαλακού βράχου, η γη έχει σκαλισθεί σε ένα τραχύ, άγονο τοπίο γνωστό ως Badlands. Παραδείγματα αυτού του γεγονότος μπορούν να βρεθούν στο Εθνικό Πάρκο Badlands στη Νότια Ντακότα.
* ποτάμια και ρέματα: Οι υψηλές πεδιάδες διασχίζονται από πολυάριθμα ποτάμια και ρέματα, τα οποία έχουν διαμορφώσει το τοπίο μέσω της διάβρωσης και της εναπόθεσης. Τα μεγάλα ποτάμια στην περιοχή περιλαμβάνουν τον ποταμό Αρκάνσας, τον ποταμό Platte και το Rio Grande.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες μορφές γης που υπάρχουν στις υψηλές πεδιάδες μπορούν να ποικίλουν σημαντικά ανάλογα με την περιοχή και το γεωλογικό ιστορικό της περιοχής.
