Ποιοι είναι οι τρεις τύποι θάλασσας;

Δεν υπάρχει πραγματικά μια συγκεκριμένη ταξινόμηση των "τύπων" της διάδοσης της θάλασσας. Η εξάπλωση του θαλασσινού νερού είναι η διαδικασία με την οποία σχηματίζεται νέα ωκεάνια κρούστα στις κορυφογραμμές του Ocean Mid-Ocean και απομακρύνεται από την κορυφογραμμή. Ωστόσο, υπάρχουν τρεις πτυχές αυτής της διαδικασίας που μπορούν να ληφθούν υπόψη:

1. Ποσοστό εξάπλωσης:

* Γρήγορη εξάπλωση: Εμφανίζεται σε ποσοστά 10-15 cm ετησίως, οδηγώντας σε ευρύτερες και ρηχές κορυφογραμμές με ομαλότερη τοπογραφία.

* Αργή εξάπλωση: Εμφανίζεται σε ποσοστά 2-5 cm ετησίως, με αποτέλεσμα στενότερες και απότομες κορυφογραμμές με μια πιο ανθεκτική επιφάνεια.

* Εξαιρετική εξάπλωση: Εμφανίζεται σε ποσοστά κάτω από 2 cm ετησίως, οδηγώντας σε πολύ στενές και απότομες κορυφογραμμές με σύνθετα χαρακτηριστικά.

2. κατεύθυνση εξάπλωσης:

* Συμμετρική εξάπλωση: Το Magma Upwells εξίσου και στις δύο πλευρές της κορυφογραμμής, δημιουργώντας συμμετρικά μοτίβα μαγνητικής λωρίδας.

* ασύμμετρη εξάπλωση: Το Magma Upwells ανομοιογενή, οδηγώντας σε ασύμμετρες μαγνητικές λωρίδες και σε κεκλιμένη κορυφογραμμή.

3. Ιστορία εξάπλωσης:

* Σταθερή εξάπλωση: Εμφανίζεται σε μεγάλες περιόδους χωρίς μεγάλες διαταραχές ή αλλαγές προς την κατεύθυνση.

* επεισοδιακή εξάπλωση: Περιλαμβάνει περιόδους ταχείας εξάπλωσης διασκορπισμένων με περιόδους αργής ή καθόλου εξάπλωσης, ενδεχομένως λόγω αλλαγών στην κίνηση της πλάκας ή τη μεταφορά του μανδύα.

Ενώ αυτά δεν είναι αυστηρά "τύποι" της διάδοσης του θαλασσινού νερού, αντιπροσωπεύουν σημαντικές παραλλαγές μέσα στη συνολική διαδικασία και μας βοηθούν να κατανοήσουμε τα ποικίλα χαρακτηριστικά και τη δυναμική που παρατηρούνται στο πάτωμα του ωκεανού.