Περιγράψτε δύο τρόπους που ένας παλαιοντολόγος καθορίζει την κατά προσέγγιση ηλικία των απολιθωμάτων;
1. Σχετική χρονολόγηση:
* Αρχή της υπέρθεσης: Αυτή η αρχή δηλώνει ότι σε ανενόχλητα στρώματα βράχου, τα παλαιότερα στρώματα βρίσκονται στο κάτω μέρος και τα νεότερα στρώματα βρίσκονται στην κορυφή. Αυτό επιτρέπει στους παλαιοντολόγους να συγκρίνουν τις σχετικές ηλικίες απολιθωμάτων με βάση τη θέση τους στα στρώματα των βράχων.
* Απαλλαγή ευρετηρίου: Ορισμένα απολιθώματα είναι γνωστό ότι ζούσαν για μια σύντομη, καλά καθορισμένη περίοδο στην ιστορία της Γης. Αυτά τα "απολιθώματα ευρετηρίου" είναι σαν τους δείκτες χρόνου. Εάν ένα απολιθωμένο βρίσκεται στο ίδιο στρώμα με ένα απολιθωμένο δείκτη, μπορεί να αποδοθεί παρόμοια ηλικία.
* Biostratigraphy: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί το γνωστό εξελικτικό ιστορικό διαφορετικών ομάδων οργανισμών για να καθορίσει την ηλικία ενός απολιθωμένου. Συγκρίνοντας τα απολιθώματα που βρέθηκαν σε ένα στρώμα σε απολιθώματα που βρίσκονται σε άλλα στρώματα με γνωστές ηλικίες, οι παλαιοντολόγοι μπορούν να εκτιμήσουν την ηλικία του άγνωστου στρώματος.
2. Απόλυτη χρονολόγηση (ραδιομετρική χρονολόγηση):
* Ραδιενεργή αποσύνθεση: Τα ραδιενεργά ισότοπα αποσυντίθενται με προβλέψιμο ρυθμό, γνωστό ως ημιζωή τους. Με τη μέτρηση της αναλογίας των ραδιενεργών ισότοπων με τα σταθερά προϊόντα αποσύνθεσης τους σε απολιθωμένο ή γύρω βράχο, οι παλαιοντολόγοι μπορούν να υπολογίσουν τον χρόνο που έχουν περάσει από τότε που πέθανε ο οργανισμός.
* Συνήθως χρησιμοποιούμενα ισότοπα: Η χρονολόγηση άνθρακα-14 χρησιμοποιείται για σχετικά πρόσφατα απολιθώματα (μέχρι περίπου 50.000 ετών). Για τα παλαιότερα απολιθώματα, χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως η χρονολόγηση του καλίου-αρσενικού ή του ουρανίου.
Σημαντική σημείωση: Ενώ η σχετική χρονολόγηση δίνει μια κατά προσέγγιση ηλικιακή περιοχή, η απόλυτη χρονολόγηση παρέχει μια πιο ακριβή αριθμητική ηλικία. Ωστόσο, η απόλυτη χρονολόγηση απαιτεί συγκεκριμένες συνθήκες και υλικά για να είναι αποτελεσματικά.
