Ποιες γεωλογικές διεργασίες υπονοούνται εάν ένα γρανιτικό σώμα βράχου βρίσκεται εκτεθειμένο στην επιφάνεια;
1. Σχηματισμός του γρανίτη:
* Magma Influction: Ο γρανίτης είναι ένας πυριγενής βράχος, που σημαίνει ότι σχηματίζεται από την ψύξη και την στερεοποίηση του μάγματος. Αυτό συνεπάγεται ένα προηγούμενο επεισόδιο ηφαιστειακής δραστηριότητας ή τεκτονικής ανύψωσης που έφερε το μάγμα πιο κοντά στην επιφάνεια.
* Κρυστάλλωση: Το μάγμα ψύχεται και κρυσταλλώνεται, σχηματίζοντας τη χαρακτηριστική αλληλοσυνδεόμενη υφή του γρανίτη. Αυτή είναι μια αργή διαδικασία που συχνά συμβαίνει σε βάθος μέσα στο φλοιό της Γης.
2. Ανύψωση και διάβρωση:
* Τεκτονική ανύψωση: Το γρανιτικό σώμα, το οποίο σχηματίστηκε σε βάθος, πρέπει να μεταφερθεί στην επιφάνεια. Αυτό απαιτεί τεκτονικές διαδικασίες όπως το Mountain Building (Orogeny) ή την περιφερειακή ανύψωση.
* διάβρωση: Μετά την άνοδο, τα υπερκείμενα βράχια και τα ιζήματα πρέπει να διαβρώνονται για να εκθέσουν τον γρανίτη. Αυτό μπορεί να προκληθεί από τις καιρικές συνθήκες, την παγετώνα ή τη διάβρωση του ποταμού.
3. Πρόσθετοι παράγοντες:
* Βλάβη: Τα σφάλματα μπορούν να εκθέσουν γρανιτικά σώματα αντισταθμίζοντας το έδαφος και φέρνοντας τον γρανίτη στην επιφάνεια.
* Περιφερειακός μεταμορφισμός: Οι γρανιτικές εισβολές μπορούν να προκαλέσουν μεταμορφισμό των γύρω βράχων, δημιουργώντας μια επαφή aureole. Ο ίδιος ο γρανίτης μπορεί επίσης να παρουσιάσει μεταμορφωμένα χαρακτηριστικά εάν εκτέθηκε σε μεταγενέστερα γεγονότα.
* Isostasy: Η παρουσία ενός μεγάλου, πυκνού γρανιτικού σώματος μπορεί να επηρεάσει την ισοστατική ισορροπία του φλοιού της γης, ενδεχομένως να οδηγήσει σε περαιτέρω ανύψωση.
Συνοπτικά:
Η έκθεση ενός σώματος γρανίτη είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει εισβολή στο μάγμα, τεκτονική ανύψωση, διάβρωση και ενδεχομένως άλλες γεωλογικές διεργασίες. Αντιπροσωπεύει ένα ιστορικό βαθιού μαγματισμού και επακόλουθα τεκτονικά και διάβρωνα γεγονότα.
