Πόσες τεκτονικές πλάκες αποτελούνται μόνο από ηπειρωτική κρούστα;
Εδώ είναι γιατί:
* Continental Crust: Αυτό είναι το σχετικά παχύτερο, λιγότερο πυκνό στρώμα της κρούστας της Γης που σχηματίζει τις ηπείρους.
* Ωκεανική κρούστα: Αυτό είναι το λεπτότερο, πυκνότερο στρώμα της κρούστας της Γης που σχηματίζει το δάπεδο του ωκεανού.
* τεκτονικές πλάκες: Αυτά είναι μεγάλα τμήματα της λιθόσφαιρας της Γης (κρούστα και άνω μανδύα) που κινούνται γύρω από την ασθένεια (ένα στρώμα του άνω μανδύα).
Όλες οι τεκτονικές πλάκες αποτελούνται από ένα συνδυασμό ηπειρωτικής και ωκεάνιας κρούστας. Ενώ μερικές πλάκες μπορεί να κυριαρχούν από την ηπειρωτική κρούστα, έχουν πάντα τουλάχιστον ένα μέρος της ωκεάνιας κρούστας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι:
* όρια πλάκας: Τα όρια μεταξύ των πλακών είναι εκεί που συμβαίνει η περισσότερη γεωλογική δραστηριότητα. Αυτά τα όρια συχνά χαρακτηρίζονται από την αλληλεπίδραση τόσο της ηπειρωτικής όσο και της ωκεάνιας κρούστας (π.χ., ζώνες υποπίεσης, όπου οι ωκεάνιο κρούστα καταδύονται κάτω από την ηπειρωτική κρούστα).
* Continental Drift: Η κίνηση των τεκτονικών πλακών σε όλη τη γεωλογική ιστορία έχει οδηγήσει στον κατακερματισμό και την επανασυναρμολόγηση των ηπείρων, οδηγώντας στην ανάμειξη της ηπειρωτικής και της ωκεάνιας κρούστας.
Επομένως, η ιδέα μιας τεκτονικής πλάκας που αποτελείται αποκλειστικά από ηπειρωτική κρούστα δεν είναι ένα ρεαλιστικό γεωλογικό σενάριο.
