Γιατί το σύνολο κατά τη διάρκεια της σεληνιακής έκλειψης δεν είναι εντελώς σκοτεινό;
1. Ατμόσφαιρα της Γης: Η ατμόσφαιρα της Γης δρα σαν ένα γιγαντιαίο πρίσμα, κάμπτοντας το φως του ήλιου. Κατά τη διάρκεια μιας σεληνιακής έκλειψης, το φως του ήλιου που φτάνει στο φεγγάρι πρέπει να περάσει από την ατμόσφαιρα της Γης.
2. Διασκορπισμός και διάθλαση: Τα μπλε μήκη κύματος του ηλιακού φωτός είναι διάσπαρτα μακριά από την ατμόσφαιρα (γι 'αυτό ο ουρανός είναι μπλε), αφήνοντας πίσω τα μακρύτερα μήκη κύματος όπως το κόκκινο και το πορτοκαλί. Αυτά τα κόκκινα μήκη κύματος είναι λυγισμένα (διαθλασμένα) από την ατμόσφαιρα και κατευθύνονται προς το φεγγάρι.
3. Το φως φτάνει στο φεγγάρι: Το διαθλασμένο κόκκινο φως φωτίζει το φεγγάρι, δίνοντάς του τη χαρακτηριστική κοκκινωπό λάμψη κατά τη διάρκεια μιας ολικής σεληνιακής έκλειψης. Η ένταση του κόκκινου χρώματος μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ποσότητα σκόνης και σύννεφα στην ατμόσφαιρα της Γης.
4. Όχι μια τέλεια έκλειψη: Παρόλο που η γη εμποδίζει το άμεσο ηλιακό φως, μια μικρή ποσότητα ηλιακού φωτός φτάνει στο φεγγάρι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η σκιά της Γης δεν είναι εντελώς σκοτεινή και κάποιο φως από τις άκρες της ατμόσφαιρας της Γης μπορεί να φτάσει ακόμα στο φεγγάρι.
Συνοπτικά: Το κοκκινωπό χρώμα του φεγγαριού κατά τη διάρκεια μιας συνολικής σεληνιακής έκλειψης οφείλεται στη διασπορά και τη διάθλαση του ηλιακού φωτός μέσα από την ατμόσφαιρα της Γης. Είναι μια όμορφη υπενθύμιση της αλληλεπίδρασης του φωτός, της ατμόσφαιρας και των ουράνιων σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα.
