Τι ανακαλύφθηκε που οδήγησε στις τεκτονικές πλάκες της γνώσης;

Αρκετές βασικές ανακαλύψεις και παρατηρήσεις οδήγησαν στην κατανόηση των τεκτονικών πλακών:

1. Continental Drift (αρχές 20ου αιώνα):

* Η θεωρία του Alfred Wegener (1912): Ο Wegener παρατήρησε την εντυπωσιακή εφαρμογή των ηπείρων, ιδιαίτερα της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής, υποδηλώνοντας ότι κάποτε συμμετείχαν. Παρατήρησε επίσης ομοιότητες σε απολιθώματα, σχηματισμούς πετρωμάτων και αρχαίο κλίμα σε όλες τις ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς. Αυτό τον οδήγησε να προτείνει τη θεωρία της Continental Drift, όπου οι ηπείρους παρασύρθηκαν από την επιφάνεια της Γης. Ωστόσο, δεν είχε έναν συναρπαστικό μηχανισμό για το πώς συνέβη αυτό το κίνημα.

2. Διακοπή θαλασσινών (στα μέσα του 20ού αιώνα):

* Δεδομένα σόναρ του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου: Η τεχνολογία Sonar που χρησιμοποιήθηκε για την ανίχνευση υποβρυχίων αποκάλυψε την παρουσία των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, των βαθιών τάφρων και των τεράστιων υποβρύχιων οροσειρών.

* Μαγνητικές λωρίδες: Η μελέτη των μαγνητικών μοτίβων από την λωρίδα στο πάτωμα του ωκεανού, όπου οι βράχοι εναλλάσσονται σε μαγνητική πολικότητα, έδωσαν ισχυρές ενδείξεις ότι το νέο θαλασσινό νερό δημιουργείται στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών και στη συνέχεια εξαπλώνεται μακριά από αυτά.

* Ηλικία του ωκεανού δαπέδου: Η χρονολόγηση των πετρωμάτων του ωκεανού έδειξε ότι ήταν νεότεροι κοντά στις κορυφογραμμές και σταδιακά παλαιότερα, υποστηρίζοντας την ιδέα της συνεχούς δημιουργίας και κίνησης του θαλασσινού νερού.

3. Πλάκα Tectonics (1960):

* Ενσωμάτωση αποδεικτικών στοιχείων: Συνδυάζοντας τα στοιχεία από την Continental Drift, την εξάπλωση του θαλασσινού νερού και την κατανόηση της εσωτερικής δομής της Γης, οι επιστήμονες ανέπτυξαν τη θεωρία της τεκτονικής πλάκας.

* Δομή της Γης: Η κατανόηση ότι η γη έχει ένα άκαμπτο εξωτερικό στρώμα (λιθόσφαιρα) που διασχίζει τις πλάκες που επιπλέουν σε ένα μερικώς λιωμένο στρώμα (ασθένεια) ήταν κρίσιμη.

* όρια πλάκας: Η θεωρία εξήγησε πώς αλληλεπιδρούν οι πλάκες στα όριά τους, προκαλώντας σεισμούς, ηφαίστεια, οροσειρά και άλλα γεωλογικά χαρακτηριστικά.

Συνοπτικά, η ανακάλυψη των τεκτονικών πλακών ήταν μια σταδιακή διαδικασία που βασίζεται στην ενσωμάτωση πολλαπλών γραμμών αποδεικτικών στοιχείων:

* Η εφαρμογή των ηπείρων και των ορυκτών ομοιότητας υποδηλώνει ότι κάποτε συνδέονταν.

* Η εξάπλωση του θαλασσινού νερού παρείχε έναν μηχανισμό για την ηπειρωτική κίνηση.

* Η κατανόηση της εσωτερικής δομής της Γης και των αλληλεπιδράσεων των πλακών στα όριά τους στερεοποίησαν τη θεωρία.