Ποιοι είναι οι 3 βαθμοί κινδύνου;
Ακολουθούν ορισμένοι συνηθισμένοι τρόποι με τους οποίους οι κίνδυνοι κατηγοριοποιούνται, αν και δεν περιορίζονται απαραίτητα σε 3 επίπεδα:
1. Με σοβαρότητα:
* χαμηλό: Μικρές τραυματισμοί, ελάχιστες ζημιές από την ιδιοκτησία ή περιορισμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
* Μέσο: Μέτριοι τραυματισμοί, σημαντικές ζημιές από την ιδιοκτησία ή αξιοσημείωτες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
* υψηλή: Σοβαρές τραυματισμοί, εκτεταμένες περιουσιακές ζημιές ή σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
2. Με πιθανότητα:
* απίθανο: Χαμηλή πιθανότητα εμφάνισης.
* Πιθανό: Μέτρια πιθανότητα εμφάνισης.
* Πιθανότατα: Υψηλή πιθανότητα εμφάνισης.
3. Με αξιολόγηση κινδύνου:
* αμελητέα: Ο κίνδυνος είναι ασήμαντος και δεν απαιτείται καμία ενέργεια.
* ανεκτό: Ο κίνδυνος είναι αποδεκτός και μπορεί να αντιμετωπιστεί.
* απαράδεκτη: Ο κίνδυνος είναι απαράδεκτος και απαιτεί άμεση δράση.
4. Από την Υπηρεσία Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία (OSHA):
* Κατηγορία 1: Ο επικείμενος κίνδυνος:μια κατάσταση όπου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να συμβεί θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη.
* Κατηγορία 2: Σοβαρή:Μια κατάσταση όπου υπάρχει ουσιαστική πιθανότητα να συμβεί θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη.
* Κατηγορία 3: Εκτός από τη σοβαρή:μια κατάσταση όπου υπάρχει ένας λιγότερο σοβαρός κίνδυνος που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τραυματισμό ή ασθένεια.
5. Από τον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος (EPA):
* Κατηγορία Α: Οι ουσίες που αποτελούν υψηλό βαθμό κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
* Κατηγορία Β: Οι ουσίες που αποτελούν μέτριο βαθμό κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
* Κατηγορία C: Οι ουσίες που αποτελούν χαμηλό βαθμό κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Οι συγκεκριμένοι ορισμοί και τα κριτήρια για κάθε επίπεδο μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το πλαίσιο και τον εμπλεκόμενο οργανισμό.
* Δεν υπάρχει καθολικό πρότυπο για την ταξινόμηση των επιπέδων κινδύνου και οι διαφορετικές βιομηχανίες και οργανισμοί μπορούν να χρησιμοποιούν διαφορετικά συστήματα.
Είναι σημαντικό να αναφέρεται σε συγκεκριμένες κατευθυντήριες γραμμές και κανονισμούς για το σχετικό πλαίσιο για να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι κίνδυνοι κατηγοριοποιούνται και διαχειρίζονται.
