Τι στοιχεία έχουν οι επιστήμονες ότι τα αδρανή αέρια δεν είναι ολοκληρωμένα αδρανή;
1. Σχηματισμός ενώσεων:
* ενώσεις Xenon: Στη δεκαετία του 1960, ο Neil Bartlett συνθέτει την πρώτη ένωση ενός ευγενή αέριο, XEPTF6 (Xenon hexafluoroplatinate). Έκτοτε, έχουν ανακαλυφθεί πολυάριθμες ενώσεις Xenon, συμπεριλαμβανομένου του XEO2 (διοξείδιο του Xenon), του XEO3 (τρίδιο Xenon) και του XEO4 (τετραξείδιο Xenon).
* ενώσεις Krypton: Ενώ είναι λιγότερο συνηθισμένες από τις ενώσεις xenon, έχουν συντεθεί μερικές ενώσεις Krypton, όπως το KRF2 (Krypton difluoride).
* ενώσεις ραδονίου: Το ραντον, που είναι ραδιενεργό, σχηματίζει ενώσεις με φθόριο, όπως RNF2 (διφθορίδη ραδονίου).
2. Αντιδράσεις υπό ακραίες συνθήκες:
* αντιδράσεις υψηλής πίεσης: Κάτω από εξαιρετικά υψηλές πιέσεις (εκατοντάδες χιλιάδες ατμόσφαιρες), τα ευγενή αέρια μπορούν να αναγκαστούν να αντιδράσουν με άλλα στοιχεία. Για παράδειγμα, το Xenon μπορεί να αντιδράσει με υδρογόνο για να σχηματίσει XEH2 (υδρίδιο Xenon).
* συνθήκες πλάσματος: Σε περιβάλλοντα πλάσματος (υψηλό ιονισμένο αέριο), τα ευγενή αέρια μπορούν να συμμετέχουν σε αντιδράσεις. Για παράδειγμα, το ήλιο μπορεί να σχηματίσει ιόντα υδριδίου ηλίου (HEH+) σε διαστρικό χώρο.
3. Ενθουσιασμένη αντιδραστικότητα κατάστασης:
* Ενθαρρυντικές αντιδράσεις κατάστασης: Όταν τα ευγενή άτομα αερίου είναι ενθουσιασμένα με υψηλότερα επίπεδα ενέργειας, μπορούν να γίνουν αντιδραστικά. Για παράδειγμα, τα διεγερμένα ατόμων αργού μπορούν να συμμετάσχουν σε χημικές αντιδράσεις.
* Αντιδράσεις που προκαλούνται από λέιζερ: Τα λέιζερ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να διεγείρουν τα ευγενή άτομα αερίου, προωθώντας την αντιδραστικότητα τους και επιτρέποντας τον σχηματισμό ενώσεων.
4. Ευγενή κατιόντα αερίου:
* Κόβανα αερίου ευγενών: Τα ευγενή αέρια μπορούν να σχηματίσουν κατιόντα (θετικά φορτισμένα ιόντα) σε διάφορα περιβάλλοντα, όπως σε φασματομετρία μάζας. Αυτά τα κατιόντα μπορούν στη συνέχεια να αντιδράσουν με άλλα μόρια ή άτομα.
Αυτά τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι τα αδρανή αέρια δεν είναι πραγματικά αδρανή. Ενώ γενικά δεν είναι αντιδραστικά υπό τυποποιημένες συνθήκες, μπορούν να σχηματίσουν ενώσεις και να συμμετέχουν σε αντιδράσεις υπό συγκεκριμένες συνθήκες ή όταν μεταβάλλεται η ηλεκτρονική τους διαμόρφωση.
