Ποιος ήταν ο πρώτος που απέδειξε ότι το φως δεν ταξίδεψε με άπειρη ταχύτητα;

Δεν υπήρχε ούτε ένα άτομο που αποδείχθηκε οριστικά ότι το φως δεν ταξιδεύει με άπειρη ταχύτητα. Αντ 'αυτού, η κατανόηση της πεπερασμένης ταχύτητας φωτός που αναπτύχθηκε με την πάροδο του χρόνου μέσω του έργου πολλών επιστημόνων και πειραμάτων. Ακολουθεί μια ανάλυση των βασικών συνεισφορών:

* Πρώιμες ιδέες: Οι αρχαίοι φιλόσοφοι όπως ο Εμπέδεκλετος και ο Αριστοτέλης πίστευαν ότι το φως ταξίδεψε στιγμιαία.

* Galileo Galilei (1600s): Προσπάθησε να μετρήσει την ταχύτητα του φωτός χρησιμοποιώντας φανάρια, αλλά το πείραμά του δεν είχε την ακρίβεια για να ανιχνεύσει μια πεπερασμένη ταχύτητα.

* ole rømer (1676): Ο Rømer παρατήρησε τις εκλείψεις του φεγγαριού του Δία. Παρατήρησε ότι το χρονοδιάγραμμα των εκλείψεων ποικίλλει ελαφρώς ανάλογα με τη θέση της Γης στην τροχιά της. Έκανε ότι το φως απαιτεί χρόνο για να ταξιδέψει και εκτιμά ακόμη και την ταχύτητά του.

* James Bradley (1728): Ο Μπράντλεϊ παρατήρησε το φαινόμενο της αστρικής εκτροπής, την φαινομενική μετατόπιση της θέσης ενός αστεριού λόγω της κίνησης της Γης. Αυτό το αποτέλεσμα θα μπορούσε να εξηγηθεί μόνο εάν το φως είχε πεπερασμένη ταχύτητα.

* Armand Fizeau (1849): Ο Fizeau διεξήγαγε την πρώτη επιτυχημένη εργαστηριακή μέτρηση της ταχύτητας του φωτός, χρησιμοποιώντας έναν περιστρεφόμενο οδοντωτό τροχό και έναν καθρέφτη.

* Albert Michelson (1878-1880): Ο Michelson διεξήγαγε πιο ακριβείς μετρήσεις της ταχύτητας του φωτός, καθορίζοντας την αξία του σε υψηλό βαθμό ακρίβειας.

Ως εκ τούτου, ενώ το έργο του Rømer συχνά πιστώνεται ως ο πρώτος που προτείνει μια πεπερασμένη ταχύτητα φωτός, ήταν ένας συνδυασμός παρατηρήσεων, πειραμάτων και θεωρητικών έργων για αιώνες που οδήγησαν στην οριστική κατανόηση αυτής της θεμελιώδους ιδιοκτησίας του φωτός.