Από πού παίρνει ο άνεμος;
1. Ηλιακή ακτινοβολία: Η ενέργεια του ήλιου θερμαίνει την επιφάνεια της γης. Αυτή η θέρμανση δεν είναι ομοιόμορφη, με ορισμένες περιοχές να λαμβάνουν περισσότερο ηλιακό φως από άλλες. Για παράδειγμα, ο ισημερινός λαμβάνει πιο άμεσο ηλιακό φως από τους πόλους.
2. Διαφορές θερμοκρασίας: Η ανομοιογενής θέρμανση δημιουργεί διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ διαφορετικών τμημάτων της γης. Οι περιοχές που λαμβάνουν περισσότερο ηλιακό φως γίνονται θερμότερες από αυτές που λαμβάνουν λιγότερο.
3. Διαφορές πίεσης αέρα: Ο ζεστός αέρας είναι λιγότερο πυκνός από τον κρύο αέρα, οπότε αυξάνεται. Αυτό δημιουργεί περιοχές χαμηλής πίεσης. Ψυχρός αέρας, που είναι πυκνότερος, νεροχύτες, δημιουργώντας περιοχές υψηλής πίεσης. Η διαφορά πίεσης μεταξύ αυτών των περιοχών δημιουργεί κλίση πίεσης.
4. Ροή ανέμου: Ο αέρας ρέει φυσικά από περιοχές υψηλής πίεσης σε περιοχές χαμηλής πίεσης. Αυτή η κίνηση του αέρα είναι αυτό που ονομάζουμε άνεμο. Όσο ισχυρότερη είναι η διαφορά πίεσης, τόσο ισχυρότερη είναι ο άνεμος.
Εδώ είναι μια απλή αναλογία: Φανταστείτε ένα μπαλόνι γεμάτο με ζεστό αέρα. Ο ζεστός αέρας είναι λιγότερο πυκνός από τον περιβάλλοντα αέρα, οπότε το μπαλόνι αυξάνεται. Η ίδια αρχή ισχύει για τον αέρα στη Γη, μόνο σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.
Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τα πρότυπα ανέμου:
* περιστροφή της Γης: Η περιστροφή της γης επηρεάζει την κατεύθυνση του ανέμου, προκαλώντας την καμπύλη τους (το φαινόμενο Coriolis).
* formforms: Τα βουνά και οι κοιλάδες μπορούν να δημιουργήσουν εντοπισμένους ανέμους αλλάζοντας τα μοτίβα ροής αέρα.
* Άλλα συστήματα καιρού: Τα μέτωπα, οι καταιγίδες και άλλα καιρικά συστήματα μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρούς ανέμους.
Έτσι, εν ολίγοις, ο άνεμος είναι ουσιαστικά η κίνηση του αέρα που προκαλείται από την ανώμαλη θέρμανση της επιφάνειας της γης και τις προκύπτουσες διαφορές πίεσης.
