Τι συμβαίνει τελικά με την ενέργεια από τον ήλιο που συλλαμβάνεται από φυτά σε ξύλο;
1. φωτοσύνθεση: Τα φυτά χρησιμοποιούν το φως του ήλιου, το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα για να παράγουν γλυκόζη (ζάχαρη) και οξυγόνο. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται φωτοσύνθεση. Η ενέργεια από το φως του ήλιου αποθηκεύεται στους χημικούς δεσμούς της γλυκόζης.
2. Σχηματισμός ξύλου: Η γλυκόζη που παράγεται στη φωτοσύνθεση χρησιμοποιείται από το φυτό για ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ξύλου. Το ξύλο αποτελείται κυρίως από κυτταρίνη, ένα σύνθετο υδατάνθρακα που είναι ένα πολυμερές μορίων γλυκόζης. Η ενέργεια από τον ήλιο αποθηκεύεται τώρα μέσα στους χημικούς δεσμούς της κυτταρίνης.
3. Καύση/αποσύνθεση: Υπάρχουν δύο κύριοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να απελευθερωθεί αυτή η αποθηκευμένη ενέργεια:
* καύση: Όταν καίγεται το ξύλο, αντιδρά με οξυγόνο, απελευθερώνοντας την ενέργεια που αποθηκεύεται στην κυτταρίνη ως θερμότητα και φως. Έτσι χρησιμοποιούμε το ξύλο ως καύσιμο.
* αποσύνθεση: Όταν το ξύλο αποσυντίθεται φυσικά (π.χ., σήψη σε ένα δάσος), οι μικροοργανισμοί διασπούν την κυτταρίνη, απελευθερώνοντας αργά την αποθηκευμένη ενέργεια καθώς το καταναλώνουν.
4. Τροφική αλυσίδα: Η ενέργεια που αποθηκεύεται σε ξύλο μπορεί επίσης να απελευθερωθεί έμμεσα μέσω της τροφικής αλυσίδας:
* Herbivores: Τα ζώα που τρώνε ξύλο (όπως μερικά έντομα ή τερμίτες) μπορούν να έχουν πρόσβαση στην αποθηκευμένη ενέργεια.
* Carnivores: Η ενέργεια ρέει σε ζώα που τρώνε τα φυτοφάγα.
Συνοπτικά: Η ενέργεια από τον ήλιο που συλλαμβάνεται από φυτά σε ξύλο αποθηκεύεται στους χημικούς δεσμούς της κυτταρίνης. Αυτή η ενέργεια μπορεί να απελευθερωθεί με καύση, αποσύνθεση ή μέσω της τροφικής αλυσίδας, που τελικά επιστρέφει στο περιβάλλον με διάφορες μορφές.