Περιγράψτε τρόπους με τους οποίους το κινούμενο νερό μπορεί να χαράξει ένα τοπίο;
1. Διάβρωση:
* τριβή: Καθώς το νερό ρέει, φέρει ιζήματα όπως άμμο, χαλίκι και βράχια. Αυτό το υλικό λειτουργεί σαν γυαλόχαρτο, λείανση και φθορά επιφανειακών επιφανειών. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε ταχεία ροή ποταμών και ρέματα.
* Υδραυλική δράση: Η τεράστια δύναμη του νερού μπορεί να σπάσει το βράχο πιέζοντας τον αέρα σε ρωγμές και ρωγμές. Αυτή η πίεση, ειδικά κατά τη διάρκεια των πλημμυρών και των ρευστών, μπορεί τελικά να προκαλέσει κάταγμα βράχου.
* διάβρωση: Το νερό μπορεί να διαλύσει ορισμένους τύπους πετρωμάτων, ειδικά ασβεστόλιθου και άλλων διαλυτών ορυκτών. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως χημική και οι καιρικές συνθήκες, μπορεί να δημιουργήσει σπηλιές, φαράγγια και άλλες διακριτικές μορφές γης.
2. Μεταφορά:
* Μεταφορά ιζημάτων: Το κινούμενο νερό μεταφέρει διαβρωμένο υλικό κατάντη. Αυτό μπορεί να είναι σε εναιώρημα (πλωτή), αλάτι (αναπήδηση) ή πρόσφυση (κύλιση και σύρσιμο). Το μέγεθος και η ποσότητα των μεταφερόμενων ιζημάτων εξαρτώνται από την ταχύτητα και τον όγκο του νερού.
* εναπόθεση: Όταν το νερό επιβραδύνεται, χάνει ενέργεια και εναποτίθεται τα ιζήματα. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει deltas, αλλουβιακούς οπαδούς και άλλες μορφές γης, όπου το νερό ρέει σε ένα μεγαλύτερο σώμα ή σε πιο επίπεδη γη.
3. Δημιουργία γης:
* Canyons: Τα ποτάμια διαβρώνουν προς τα κάτω, σκαλίζοντας βαθιά φαράγγια και φαράγγια. Το Grand Canyon είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα αυτής της διαδικασίας.
* κοιλάδες: Καθώς οι ποταμοί μαυρίζουν, διαβρώνουν τις τράπεζές τους, δημιουργώντας ευρείες, επίπεδες κοιλάδες.
* Καταρράκτες: Όπου ένας ποταμός ρέει πάνω από ένα ανθεκτικό στρώμα βράχου, μπορεί να δημιουργήσει έναν καταρράκτη. Το νερό διαβρώνει το μαλακότερο βράχο κάτω, καθιστώντας την πτώση πιο απότομη με την πάροδο του χρόνου.
* πλημμυρικές περιοχές: Κατά τη διάρκεια των πλημμυρών, οι ποταμοί ξεχειλίζουν τις τράπεζές τους, καταθέτοντας ιζήματα για να δημιουργήσουν γόνιμες επίπεδες περιοχές.
* meanders: Οι ποταμοί ακολουθούν φυσικά τις διαδρομές περιέλιξης λόγω διάβρωσης στην εξωτερική τράπεζα καμπυλών και εναπόθεσης στην εσωτερική τράπεζα. Αυτό δημιουργεί το Meanders, οι οποίοι τελικά μπορούν να γίνουν λίμνες Oxbow καθώς ο ποταμός κόβει μια στροφή.
* deltas: Καθώς τα ποτάμια εισέρχονται σε ένα μεγαλύτερο σώμα νερού, χάνουν ταχύτητα και καταθέτουν το φορτίο του ιζήματος τους, σχηματίζοντας deltas. Πρόκειται για μια μορφή γης με πολλαπλά κανάλια διανομής, συχνά τριγωνικό σε σχήμα.
4. Διάβρωση των παράκτιων:
* κύματα: Τα κύματα των ωκεανών έχουν σημαντική διαβρωτική δύναμη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των καταιγίδων. Μπορούν να διαβρώσουν τους βράχους, τις παραλίες και να δημιουργήσουν θαλάσσια στοίβες, καμάρες και σπηλιές.
* Tides: Η άνοδος και η πτώση των παλίρροιων μπορούν να δημιουργήσουν παλιρροιακά ρεύματα που διαβρώνουν τις ακτές και τα ιζήματα μεταφοράς.
Συνοπτικά, τα κινούμενα νερά διαμορφώνει τα τοπία μέσω ενός συνδυασμού διάβρωσης, μεταφοράς και εναπόθεσης. Οι συγκεκριμένες διαδικασίες και οι μορφές γης που δημιουργούνται εξαρτώνται από την ταχύτητα, τον όγκο του νερού, τον όγκο και τον τύπο του βράχου που συναντά.
