Πόσο μεγάλο μπορεί ένας πλανήτης να πάρει στο ηλιακό μας σύστημα και πέρα;

Το μέγιστο μέγεθος που μπορεί να φτάσει ένας πλανήτης καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της σύνθεσης, της θερμοκρασίας και της απόστασης από το αστέρι του ξενιστή.

1. Στο ηλιακό μας σύστημα:

Στο ηλιακό μας σύστημα, ο Δία είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης, με μάζα περίπου 318 φορές εκείνη της γης και διάμετρο περίπου 11 φορές μεγαλύτερη. Ο Δίας είναι ένας γίγαντας αερίου που αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο. Το τεράστιο μέγεθος του αποδίδεται εν μέρει στη μεγάλη ποσότητα αερίου που συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του.

Παράγοντες που περιορίζουν την πλανητική ανάπτυξη:

Α) Βασική μάζα:Ο αρχικός πυρήνας ενός πλανήτη είναι ζωτικής σημασίας για την προσέλκυση και τη συγκράτηση των αερίων. Χωρίς επαρκή μάζα πυρήνα, η βαρύτητα του πλανήτη είναι πολύ αδύναμη για να διατηρήσει αποτελεσματικά τα αέρια.

Β) Αύξηση αερίου:Οι γίγαντες του αερίου όπως ο Δία και ο Κρόνος θα μπορούσαν να γίνουν μεγάλοι επειδή σχηματίστηκαν νωρίς στην ιστορία του ηλιακού συστήματος όταν υπήρχε μια πιο άφθονη παροχή αερίου και σκόνης διαθέσιμων για αύξηση.

γ) Απόσταση από τον ήλιο:Όσο πιο μακριά είναι ο πλανήτης από το αστέρι του, τόσο πιο δροσερό είναι το περιβάλλον. Αυτό επιτρέπει στα αέρια να συμπυκνώνονται πιο εύκολα, προωθώντας το σχηματισμό γίγαντες αερίου.

2. Πέρα από το ηλιακό μας σύστημα:

A) Super-Earths:Exoplanets γνωστά ως Super-Earths έχουν ανακαλυφθεί πέρα ​​από το ηλιακό μας σύστημα. Αυτοί οι πλανήτες είναι πιο τεράστιοι από τη Γη, αλλά μικρότεροι από τους γίγαντες του αερίου όπως ο Ποσειδώνας και ο Ουρανός.

β) Οι γίγαντες του αερίου και οι καφέ νάνοι:ορισμένοι πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα έχουν βρεθεί ότι είναι ακόμα μεγαλύτεροι από τον Δία. Αυτοί οι πλανήτες αναφέρονται συχνά ως "υπερ-εκπροσώπους" ή "γίγαντες αερίου". Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο η διάκριση ανάμεσα σε έναν τεράστιο πλανήτη αερίου και ένα μικρό αστέρι χαμηλής μάζας (ένας καφέ νάνος) γίνεται θολή.

γ) Rogue Planets:Οι πλανήτες Rogue θεωρούνται ότι υπάρχουν ελεύθερα σε διαστρικό χώρο, που δεν δεσμεύονται βαρυτικά σε κάποιο συγκεκριμένο αστέρι. Αυτοί οι πλανήτες μπορούν να ποικίλουν σημαντικά σε μέγεθος, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων γίγαντες αερίου.

Επομένως, ενώ μπορεί να υπάρχουν θεωρητικά ανώτερα όρια στο πλανητικό μέγεθος που βασίζεται σε παράγοντες όπως η εσωτερική πίεση και η βαρυτική σταθερότητα, το πραγματικό μέγιστο μέγεθος που επιτυγχάνεται από τους πλανήτες εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες που υπάρχουν κατά τη διάρκεια του σχηματισμού και της εξέλιξής τους.