Όταν μια ατμόσφαιρα διαστημικής ανίχνευσης γης;

Όταν ένας ανιχνευτής χώρου αφήνει την ατμόσφαιρα της Γης, πρέπει να ξεπεράσει τη δύναμη της βαρύτητας, η οποία ασκεί μια έλξη σε οποιοδήποτε αντικείμενο κοντά στην επιφάνεια της Γης. Καθώς ο ανιχνευτής κερδίζει ταχύτητα, η δύναμη της βαρύτητας μειώνεται, τελικά φτάνοντας σε ένα σημείο όπου γίνεται αμελητέα σε σύγκριση με την προωθητική δύναμη που παράγεται από τους κινητήρες του ανιχνευτή. Πέρα από αυτό το σημείο, ο ανιχνευτής μπορεί να ταξιδέψει ελεύθερα μέσα από το διάστημα, που δεν επηρεάζεται από την βαρυτική έλξη της Γης. Σε ποιο σημείο ο ανιχνευτής αφήνει την ατμόσφαιρα της Γης εξαρτάται από έναν αριθμό παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του μεγέθους, του σχήματος, του βάρους, της ώθησης του καθετήρα.

Ωστόσο, το όριο συνήθως χρησιμοποιείται για να επισημάνει την άκρη της ατμόσφαιρας της Γης, η γραμμή Karman, βρίσκεται σε υψόμετρο 100 χιλιομέτρων.