Ας δούμε τα ελαττώματα στο Πτολεμαϊκό Μοντέλο του Σύμπαντος Ποιες είναι οι βασικές του ατέλειες;
1. Βασίστηκε στην λανθασμένη υπόθεση ότι η γη ήταν το κέντρο του σύμπαντος: Αυτή η υπόθεση έρχεται σε άμεση αντίθεση με το ηλιοκεντρικό μοντέλο, που αργότερα προτάθηκε από τον Copernicus, το οποίο έβαλε σωστά τον ήλιο στο κέντρο. Το γεωκεντρικό μοντέλο απαιτούσε πολύπλοκες και ολοένα και πιο περίπλοκες εξηγήσεις για να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις που εξηγήθηκαν ευκολότερα από ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο.
2. Απαιτούσε ένα πολύπλοκο σύστημα επιτιδίων, παραβλέψεων και ισοδύναμων για να εξηγήσει την πλανητική κίνηση: Για να ληφθεί υπόψη η φαινομενική οπισθοδρομική κίνηση των πλανητών, το μοντέλο του Πτολεμαίου χρησιμοποίησε κύκλους μέσα στους κύκλους (επιτιδκυκλές) και ένα σημείο μετατόπισης από τη Γη (Equant) για να εξηγήσει αυτές τις κινήσεις. Αυτό το σύστημα ήταν εγγενώς τεχνητό και δεν είχε μαθηματική κομψότητα.
3. Δεν κατάφερε να προβλέψει με ακρίβεια τις πλανητικές θέσεις: Ενώ το μοντέλο PTolemaic θα μπορούσε να εξηγήσει περίπου τις φαινομενικές κινήσεις των πλανητών, δεν θα μπορούσε να προβλέψει τις θέσεις τους με μεγάλη ακρίβεια, ιδιαίτερα σε παρατεταμένες περιόδους. Αυτή η ασυμφωνία υπογράμμισε τους περιορισμούς της και την ανάγκη για συνεχείς προσαρμογές.
4. Αντίθεσε τις παρατηρήσεις που πρότεινε ότι η Γη κινείται: Η απουσία ενός ανιχνεύσιμου αστρικού παραλλαγματικού (η φαινομενική μετατόπιση των κοντινών αστεριών λόγω της κίνησης της Γης) χρησιμοποιήθηκε συχνά ως απόδειξη κατά της κίνησης της Γης. Ωστόσο, αυτή η απουσία οφείλεται στην πραγματικότητα στις τεράστιες αποστάσεις των αστεριών, κάτι που δεν ήταν κατανοητό εκείνη τη στιγμή.
5. Δεν είχε φυσική βάση: Το μοντέλο Ptolemaic ήταν κατά κύριο λόγο ένα περιγραφικό πλαίσιο, όχι μια φυσική εξήγηση για το πώς λειτούργησε το σύμπαν. Δεν παρείχε καμία εικόνα για τις δυνάμεις που διέπουν την πλανητική κίνηση, τη βαρύτητα ή τη φύση των ίδιων των ουράνιων σωμάτων.
Τα ελαττώματα του Πτολεμαϊκού μοντέλου οδήγησαν τελικά στην τελική αντικατάστασή του από το ηλιοκεντρικό μοντέλο, το οποίο προσέφερε μια απλούστερη, πιο κομψή και ακριβέστερη εξήγηση του σύμπαντος. Ενώ το μοντέλο PTolemaic είχε τους περιορισμούς του, διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της αστρονομίας, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντικές ανακαλύψεις.
